Odnawialne źródło energii

Odnawialne źródło energii to, w rozumieniu ustawy „Odnawialne źródła energii”, niekopalne źródło, z którego można pozyskiwać energię zaliczaną do energii odnawialnej. Definicja wskazuje zamknięty katalog rodzajów energii i nośników, które mieszczą się w tym pojęciu. Obejmuje ono zarówno energię pochodzącą bezpośrednio ze zjawisk naturalnych, jak i energię uzyskiwaną z określonych surowców lub paliw odnawialnych.

Do tej kategorii należą przede wszystkim energia wiatru i promieniowania słonecznego, a także energia aerotermalna, geotermalna i hydrotermalna. Uwzględniono również hydroenergię oraz energię fal, prądów i pływów morskich. Pojęcie obejmuje ponadto energię otoczenia, czyli energię dostępną w naturalnym środowisku, a także energię otrzymywaną z biomasy. W katalogu wymieniono również biogaz, biogaz rolniczy, biometan, biopłyny oraz wodór odnawialny.

Istotne są dwa elementy tej definicji. Po pierwsze, źródło musi mieć charakter odnawialny, a więc być związane z zasobami lub procesami, które nie są kwalifikowane jako kopalne. Po drugie, musi należeć do jednej z grup wskazanych w ustawie. Sam fakt wykorzystywania energii w sposób przyjazny dla środowiska nie wystarcza, jeżeli dany rodzaj energii lub nośnik nie mieści się w ustawowym katalogu.

Definicja służy do ustalenia zakresu pojęcia używanego w całej ustawie i pozwala rozstrzygnąć, jakie źródła oraz jakie rodzaje energii są traktowane jako odnawialne na potrzeby regulacji dotyczących tej dziedziny. Ma to znaczenie praktyczne przy kwalifikowaniu instalacji, procesów wytwarzania oraz paliw lub nośników energii. Pojęcie odnawialnego źródła energii występuje także w innych przepisach, w tym w Prawie energetycznym, dlatego jego ustawowe rozumienie może mieć znaczenie również poza ustawą „Odnawialne źródła energii”.