Art. 20s Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję umowy o współdziałanie między Szefem Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) a podatnikiem. Jest to narzędzie mające na celu zwiększenie przejrzystości i zaufania w relacjach między organami podatkowymi a podatnikami, szczególnie dużymi przedsiębiorstwami.

#### 1. Cel umowy o współdziałanie

Umowa o współdziałanie ma na celu zapewnienie przestrzegania przepisów prawa podatkowego przez podatnika w warunkach przejrzystości i wzajemnego zaufania. Jest to szczególnie istotne w kontekście dużych przedsiębiorstw, które ze względu na skalę działalności mogą być bardziej narażone na ryzyko nieprawidłowości podatkowych. Umowa ta ma również na celu zrozumienie specyfiki działalności podatnika przez organy podatkowe, co może prowadzić do bardziej efektywnego i mniej konfliktowego zarządzania zobowiązaniami podatkowymi.

#### 2. Warunki zawarcia umowy

Aby podatnik mógł złożyć wniosek o zawarcie umowy o współdziałanie, musi spełnić określone kryteria:
- Wartość przychodu wykazana w zeznaniu podatkowym za poprzedni rok podatkowy musi przekroczyć równowartość 50 000 000 euro.
- Przeliczenie tej kwoty na złote odbywa się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku.

#### 3. Audyt wstępny

Umowa o współdziałanie może być zawarta jedynie z podatnikiem, który otrzymał pozytywną opinię z audytu wstępnego. Audyt ten ma na celu ocenę, czy podatnik spełnia wymagania niezbędne do zawarcia umowy, w tym w zakresie rzetelności i przejrzystości prowadzonej działalności gospodarczej.

#### 4. Odmowa zawarcia umowy

W przypadku odmowy zawarcia umowy o współdziałanie, Szef KAS jest zobowiązany do wskazania przyczyn takiej odmowy wraz z uzasadnieniem. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności działania organów podatkowych oraz zapewnienia podatnikowi możliwości zrozumienia powodów odmowy i ewentualnego podjęcia działań naprawczych.

#### 5. Znaczenie praktyczne

Umowa o współdziałanie może przynieść korzyści zarówno podatnikom, jak i organom podatkowym. Dla podatników oznacza to większą pewność prawną i możliwość unikania sporów podatkowych. Dla organów podatkowych jest to narzędzie do lepszego monitorowania i zarządzania ryzykiem podatkowym w dużych przedsiębiorstwach.

#### 6. Podsumowanie

Art. 20s Ordynacji podatkowej wprowadza nowoczesne narzędzie współpracy między podatnikami a organami podatkowymi, które może przyczynić się do zwiększenia przejrzystości i zaufania w relacjach podatkowych. Warunki zawarcia umowy, w tym konieczność przeprowadzenia audytu wstępnego, mają na celu zapewnienie, że umowy te będą zawierane jedynie z rzetelnymi podatnikami, co z kolei może przyczynić się do poprawy jakości zarządzania podatkami w Polsce.

Ordynacja podatkowa

Art. 20zs Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję porozumienia inwestycyjnego, które ma na celu zapewnienie pewności prawa podatkowego oraz jednolitej i spójnej wykładni przepisów podatkowych w kontekście dużych inwestycji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego przepisu.

#### 1. Cel i znaczenie porozumienia inwestycyjnego

Porozumienie inwestycyjne jest narzędziem prawnym, które ma na celu zminimalizowanie ryzyka podatkowego dla inwestorów. Dzięki niemu inwestorzy mogą uzyskać pewność co do skutków podatkowych swoich inwestycji, co jest szczególnie istotne w przypadku dużych projektów o wartości co najmniej 50 000 000 zł. Taka pewność może przyczynić się do zwiększenia atrakcyjności Polski jako miejsca do inwestowania.

#### 2. Definicja inwestora i inwestycji

Inwestorem, zgodnie z przepisem, jest każdy podmiot planujący lub realizujący inwestycję na terytorium Polski. Definicja inwestycji odnosi się do ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, co oznacza, że inwestycja musi spełniać określone kryteria, w tym minimalną wartość 50 000 000 zł. Wartość inwestycji wyrażonej w walucie obcej przelicza się na złote polskie według kursu średniego NBP obowiązującego w dniu złożenia wniosku.

#### 3. Procedura zawarcia porozumienia

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, jako organ właściwy w sprawie porozumienia, może zawrzeć umowę z inwestorem na jego wniosek. Procedura ta ma charakter fakultatywny, co oznacza, że organ może, ale nie musi zawrzeć porozumienia. W szczególności organ może odmówić zawarcia porozumienia, jeśli sprawa była już rozpoznana przez właściwy organ podatkowy lub jest w trakcie rozpatrywania.

#### 4. Odmowa zawarcia porozumienia

W przypadku odmowy zawarcia porozumienia inwestycyjnego, organ właściwy ma obowiązek zawiadomić inwestora, podając przyczyny odmowy wraz z uzasadnieniem. Taka transparentność jest istotna z punktu widzenia ochrony praw inwestora i zapewnienia mu możliwości zrozumienia podstaw decyzji organu.

#### 5. Delegacja ustawowa

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, upoważnić organ Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania zadań związanych z porozumieniami inwestycyjnymi. Celem tego rozwiązania jest zapewnienie sprawnego i szybkiego wykonywania zadań związanych z zawieraniem porozumień, co może przyczynić się do zwiększenia efektywności administracji podatkowej.

### Podsumowanie

Art. 20zs Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm, który ma na celu zwiększenie pewności prawa podatkowego dla dużych inwestorów. Dzięki porozumieniom inwestycyjnym inwestorzy mogą uzyskać klarowność co do skutków podatkowych swoich działań, co może przyczynić się do zwiększenia atrakcyjności Polski jako miejsca do inwestowania. Procedura zawarcia porozumienia jest jednak fakultatywna, a organ właściwy ma prawo odmówić jego zawarcia, podając uzasadnienie swojej decyzji.

Art. 20zv Ordynacji podatkowej wprowadza regulacje dotyczące opłaty wstępnej za złożenie wniosku o zawarcie porozumienia inwestycyjnego. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego przepisu.

#### 1. Opłata wstępna

Przepis wprowadza obowiązek uiszczenia opłaty wstępnej w wysokości 50 000 zł od każdego inwestora składającego wniosek o zawarcie porozumienia inwestycyjnego. Wysokość tej opłaty może budzić kontrowersje, zwłaszcza w kontekście małych i średnich przedsiębiorstw, dla których taka kwota może stanowić istotne obciążenie finansowe. Z drugiej strony, wysoka opłata może działać jako mechanizm selekcyjny, ograniczając liczbę wniosków do tych, które są rzeczywiście dobrze przemyślane i mają realne szanse na realizację.

#### 2. Termin uiszczenia opłaty

Opłata wstępna musi być wniesiona na rachunek organu właściwego w sprawie porozumienia w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku. Jest to termin nieprzekraczalny, co oznacza, że jego niedotrzymanie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. Przepis ten podkreśla wagę terminowości i dyscypliny finansowej w procesie składania wniosków.

#### 3. Skutki nieuiszczenia opłaty

W przypadku nieuiszczenia opłaty wstępnej przez któregokolwiek z inwestorów w terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia. Jest to sankcja administracyjna, która ma na celu zapewnienie, że tylko poważne i dobrze przygotowane wnioski będą rozpatrywane. Warto zauważyć, że przepis nie przewiduje możliwości przedłużenia terminu ani żadnych wyjątków od tej zasady.

#### 4. Zwrot opłaty wstępnej

Opłata wstępna podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia odmowy zawarcia porozumienia inwestycyjnego. Jest to istotne zabezpieczenie dla inwestorów, którzy mogą mieć pewność, że w przypadku negatywnej decyzji ich środki zostaną zwrócone. Przepis ten wprowadza element uczciwości i transparentności w procesie administracyjnym.

#### 5. Dochód budżetu państwa

Opłata wstępna stanowi dochód budżetu państwa. Oznacza to, że środki te zasilają budżet państwowy, co może być postrzegane jako dodatkowy argument za wprowadzeniem takiej opłaty. Z jednej strony, opłata ta może wspierać finansowanie administracji publicznej, z drugiej jednak strony, może być postrzegana jako dodatkowe obciążenie dla inwestorów.

### Podsumowanie

Art. 20zv Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe zasady dotyczące opłaty wstępnej za złożenie wniosku o zawarcie porozumienia inwestycyjnego. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że tylko poważne i dobrze przygotowane wnioski będą rozpatrywane, a jednocześnie wprowadza mechanizmy zabezpieczające interesy inwestorów w przypadku odmowy zawarcia porozumienia. Wysokość opłaty oraz jej terminowość mogą budzić kontrowersje, jednak są one uzasadnione potrzebą zapewnienia efektywności i transparentności procesu administracyjnego.

Odmowa zawarcia

Odmowa zawarcia w przepisach

Ordynacja podatkowa3 przepisy