Odliczeniu bez opodatkowania

„Odliczenie bez opodatkowania” to pojęcie używane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych do opisania sytuacji, w której określone świadczenie jest odliczane w państwie płatnika, ale nie powoduje odpowiedniego opodatkowania po stronie państwa odbiorcy. Chodzi o wartość rzeczywistego świadczenia albo świadczenia hipotetycznego, czyli rozliczanego tak, jak gdyby zostało wykonane, mimo że faktycznie nie musiało dojść do jego realizacji.

Konstrukcja ta dotyczy świadczenia między podmiotem nietransparentnym a jego zagranicznym zakładem albo między dwoma zagranicznymi zakładami. Istotne jest więc powiązanie świadczenia z podmiotem lub zakładem znajdującym się w innym państwie. Aby można było mówić o odliczeniu bez opodatkowania, muszą wystąpić łącznie dwa elementy:

• wartość świadczenia lub świadczenia hipotetycznego jest uwzględniana jako odliczenie w państwie płatnika,
• w państwie odbiorcy świadczenie nie jest uwzględniane w dochodach lub przychodach przy ustalaniu podstawy opodatkowania albo korzysta z preferencji podatkowej wyłącznie z uwagi na swój charakter.

Preferencja po stronie państwa odbiorcy może polegać na zwolnieniu z podatku, zastosowaniu niższej stawki, zwrocie podatku albo przyznaniu kredytu podatkowego. Definicja wyłącza jednak kredyt podatkowy związany z podatkami pobieranymi u źródła. Nie każda korzyść podatkowa oznacza zatem odliczenie bez opodatkowania. Znaczenie ma jej bezpośredni związek z charakterem świadczenia oraz to, że jednocześnie płatnik może pomniejszyć swoje rozliczenie.

Pojęcie służy identyfikowaniu rozbieżności między skutkiem podatkowym świadczenia w państwie płatnika i w państwie odbiorcy. W praktyce wskazuje na sytuację, w której ten sam przepływ może obniżać dochód lub przychód podlegający opodatkowaniu w jednym państwie, a w drugim nie zwiększać dochodu albo korzystać ze szczególnej preferencji. Ma to znaczenie dla stosowania przepisów dotyczących takich transgranicznych rozliczeń i przeciwdziałania skutkom podwójnego nieopodatkowania.