Odcinek linii kolejowej

„Odcinek linii kolejowej” to wyodrębniona część całej linii, której granice wynikają z położenia stacji węzłowych albo z przebiegu samej linii. W rozumieniu ustawy „Transport kolejowy” nie jest to więc dowolnie wskazany fragment toru, lecz odcinek określony według stałych, możliwych do ustalenia punktów granicznych.

Pojęcie obejmuje dwa podstawowe warianty:

• część linii znajdującą się pomiędzy dwiema stacjami węzłowymi;
• część położoną między początkiem albo końcem linii a najbliższą stacją węzłową.

Stacja węzłowa wyznacza zatem granicę odcinka wtedy, gdy znajduje się w przebiegu linii i stanowi punkt odniesienia dla jej podziału. Jeżeli linia rozpoczyna się lub kończy poza stacją węzłową, granicą odcinka może być także jej punkt początkowy albo końcowy. Druga granica przypada wówczas na najbliższą stację węzłową. Oznacza to, że odcinek może łączyć dwie stacje albo obejmować końcową część linii, od jej początku lub końca do najbliższego węzła.

Takie ujęcie porządkuje sposób opisywania przebiegu linii kolejowych. Pozwala wskazać, jaki dokładnie fragment danej linii jest przedmiotem opisu lub odniesienia, bez posługiwania się nieprecyzyjnym określeniem części trasy. Ma to znaczenie praktyczne przy identyfikowaniu infrastruktury kolejowej, porządkowaniu informacji o przebiegu linii oraz rozróżnianiu poszczególnych jej części. Granice odcinka wynikają z punktów związanych z układem linii, a nie wyłącznie z długości fragmentu czy z jego potocznej nazwy.

W ustawie pojęcie służy więc do precyzyjnego wyznaczania części linii kolejowej w relacji do stacji węzłowych oraz punktów krańcowych linii. Aby prawidłowo określić dany odcinek, trzeba ustalić, czy jego granicami są dwie stacje węzłowe, czy też punkt początkowy albo końcowy linii i najbliższa stacja węzłowa.