Odbiorca świadczeń psychologicznych

„Odbiorca świadczeń psychologicznych” to osoba, której dotyczą świadczenia psychologiczne wskazane w art. 23 ust. 2 ustawy „o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów”. Pojęcie opisuje więc nie osobę wykonującą zawód psychologa ani podmiot organizujący udzielanie świadczeń, lecz osobę znajdującą się po stronie ich odbiorcy.

Znaczenie tego hasła opiera się na dwóch podstawowych elementach:

• musi chodzić o osobę, a więc konkretny podmiot korzystający ze świadczenia albo objęty jego zakresem;
• świadczenie musi należeć do kategorii świadczeń psychologicznych, do których odsyła art. 23 ust. 2.

Definicja ma charakter odsyłający. Samo hasło wskazuje, kogo obejmuje pojęcie, natomiast ustalenie, jakie działania lub formy pomocy mieszczą się w zakresie świadczeń psychologicznych, wymaga sięgnięcia do przepisu wskazanego w odesłaniu. Dzięki temu określenie „odbiorca świadczeń psychologicznych” jest powiązane z ustawowym rozumieniem świadczeń, a nie z każdym potocznym kontaktem z psychologiem lub z każdą czynnością dotyczącą sfery psychologicznej.

W praktyce pojęcie pozwala ustalić, wobec kogo stosuje się przepisy odnoszące się do osób korzystających ze świadczeń psychologicznych. Może służyć do odróżnienia tej osoby od psychologa, który świadczenie wykonuje, oraz od innych osób uczestniczących w organizacji lub obsłudze udzielania świadczeń. Nie przesądza natomiast samo przez się o rodzaju świadczenia, jego zakresie ani o szczegółowych prawach i obowiązkach stron. Te kwestie należy oceniać na podstawie przepisów regulujących świadczenia psychologiczne oraz właściwych zasad wykonywania zawodu. W ramach ustawy hasło pełni zatem funkcję porządkującą i wskazuje kategorię osób, których dotyczy regulacja związana ze świadczeniami wymienionymi w art. 23 ust. 2.