Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej

Hasło „obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej” ma w ustawie o samorządzie pielęgniarek i położnych znaczenie szersze niż wynikałoby z jego potocznego brzmienia. Obejmuje nie tylko osoby mające obywatelstwo państwa Unii Europejskiej, lecz także inne wskazane w przepisie grupy cudzoziemców, które zostały z nimi zrównane na potrzeby stosowania ustawy.

Do tej kategorii zalicza się:

• obywateli państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, będących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, oraz obywateli Konfederacji Szwajcarskiej;
• członków rodzin osób należących do wskazanych grup, jeżeli są nimi w rozumieniu przepisów regulujących wjazd, pobyt i wyjazd obywateli państw Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin;
• obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej;
• cudzoziemców z określonym zezwoleniem na pobyt czasowy, udzielonym w związku z jedną ze wskazanych w ustawie o cudzoziemcach okoliczności;
• cudzoziemców, którym w Polsce nadano status uchodźcy albo udzielono ochrony uzupełniającej.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na określeniu kręgu osób, do których mogą odnosić się przepisy ustawy dotyczące wykonywania zawodu, uczestnictwa w samorządzie zawodowym lub innych uprawnień i obowiązków związanych z zawodami pielęgniarki i położnej. Przy ocenie, czy dana osoba należy do tej kategorii, nie wystarczy więc sprawdzić jej obywatelstwa. Trzeba także uwzględnić więź rodzinną, rodzaj posiadanego zezwolenia pobytowego albo przyznaną formę ochrony. Definicja służy zatem wyznaczeniu osobowego zakresu stosowania przepisów i pozwala objąć nimi również osoby, które nie są obywatelami Unii Europejskiej, ale znajdują się w sytuacji prawnej uznanej przez ustawę za równoważną. Pojęcie to ma znaczenie także w przepisach dotyczących zawodów pielęgniarki i położnej.