Obywatel ue

W ustawie „o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin” określenie „obywatel UE” należy rozumieć w sposób szerszy niż potoczne wskazanie osoby mającej obywatelstwo państwa Unii Europejskiej. Na potrzeby tego aktu jest to kategoria cudzoziemców obejmująca kilka grup osób określonych według ich obywatelstwa.

Do tej kategorii należą:

• obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej,
• obywatele państw należących do Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, jeżeli są to państwa będące stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
• obywatele Konfederacji Szwajcarskiej,
• obywatele Zjednoczonego Królestwa.

Elementem rozstrzygającym jest zatem obywatelstwo osoby oraz jej przynależność do jednej z grup wskazanych w ustawie. Nie wystarczy samo miejsce zamieszkania, pobytu czy pochodzenia. Jednocześnie ustawowe ujęcie nie ogranicza się do obywateli państw Unii Europejskiej, ponieważ obejmuje również wskazanych obywateli państw powiązanych z Unią w sposób określony w tym przepisie, a także obywateli Zjednoczonego Królestwa.

Definicja służy wyznaczeniu kręgu osób, do których stosuje się przepisy tej ustawy dotyczące wjazdu na terytorium Polski, pobytu oraz wyjazdu z tego terytorium. Ma również znaczenie przy ustalaniu, kto jest traktowany w ramach tej regulacji jako cudzoziemiec należący do szczególnej kategorii objętej zakresem ustawy. W praktyce pozwala określić, czy dana osoba podlega rozwiązaniom przewidzianym dla obywateli UE i osób należących do równoważnych grup wymienionych w przepisie. Znaczenie tego pojęcia może być więc istotne przy stosowaniu przepisów regulujących status takich osób oraz sytuację członków ich rodzin.