Obszar wodny

„Obszar wodny” to pojęcie, które w ustawie „Bezpieczeństwo osób przebywających na obszarach wodnych” określa miejsca, w których należy stosować szczególne zasady ochrony osób korzystających z wody. Definicja obejmuje zarówno naturalne akweny, jak i określone obiekty przeznaczone do kąpieli lub pływania.

W zakres tego pojęcia wchodzą:

• wody śródlądowe, rozumiane zgodnie z przepisami Prawa wodnego;
• wody przybrzeżne, również w rozumieniu Prawa wodnego, ale tylko w pasie sięgającym nie dalej niż jedna mila morska od linii brzegu;
• kąpieliska oraz miejsca okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli;
• pływalnie;
• inne obiekty wyposażone w niecki basenowe, jeżeli ich łączna powierzchnia przekracza 100 m², a głębokość w najgłębszym miejscu przekracza 0,4 m, albo głębokość przekracza 1,2 m.

Oznacza to, że ustawowe znaczenie tego hasła nie ogranicza się do jezior, rzek czy morza. Obejmuje także sztuczne zbiorniki i obiekty basenowe, o ile spełniają wskazane kryteria dotyczące powierzchni lub głębokości. Istotne jest również położenie wód przybrzeżnych, ponieważ do obszaru wodnego zalicza się je tylko w określonym pasie od brzegu.

Takie ujęcie służy wyznaczeniu zakresu miejsc, w których stosuje się przepisy dotyczące bezpieczeństwa osób przebywających nad wodą lub w wodzie. W praktyce pojęcie ma znaczenie między innymi dla ustalania, gdzie powinien być zapewniony nadzór ratowników, jakie obszary podlegają oznakowaniu i zabezpieczeniu oraz gdzie należy zapewnić odpowiedni sprzęt ratunkowy, pomocniczy i medyczny. Z tego względu definicja jest używana także w przepisach dotyczących minimalnej liczby ratowników, znaków zakazu, nakazu i informacji oraz wyposażenia wyznaczonych obszarów wodnych.