Obszar tła miejskiego

Obszar tła miejskiego to wyodrębniona część miasta, w której mierzone poziomy substancji w powietrzu można uznać za miarodajne dla oceny narażenia osób mieszkających na terenach miejskich. Chodzi więc nie o pojedynczy punkt, w którym występuje wyjątkowo wysokie lub niskie stężenie, lecz o miejsce pozwalające uchwycić warunki powietrza typowe dla większej części miejskiego środowiska i zamieszkującej je ludności.

Pojęcie ma dwa podstawowe elementy:

• lokalizacja w obrębie miasta, czyli powiązanie obszaru z miejskim sposobem zagospodarowania i zamieszkiwania;
• reprezentatywność pomiarów, polegająca na tym, że ustalone poziomy substancji mają odzwierciedlać narażenie ludności przebywającej na terenach miejskich.

W praktyce znaczenie ma nie tylko samo stwierdzenie obecności substancji, ale także to, czy jej poziom został określony w miejscu, którego warunki można odnieść do rzeczywistego narażenia mieszkańców. Obszar tła miejskiego służy zatem do uzyskiwania informacji o jakości powietrza w skali odpowiadającej codziennemu środowisku życia ludności, a nie wyłącznie do badania lokalnego źródła emisji albo krótkotrwałego, nietypowego zdarzenia.

W ustawie „Prawo ochrony środowiska” pojęcie to porządkuje sposób rozumienia miejskich pomiarów substancji w powietrzu. Pozwala odróżnić dane reprezentatywne dla narażenia mieszkańców od wyników odnoszących się tylko do konkretnego miejsca. Dzięki temu ocena poziomów substancji może lepiej odpowiadać warunkom, w jakich ludność miejska rzeczywiście przebywa. Definicja wskazuje również, że istotna jest relacja między wynikiem pomiaru a narażeniem ludzi, a nie samo techniczne położenie punktu pomiarowego w granicach miasta.