#### Wprowadzenie

Art. 37f ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza możliwość uchwalenia miejscowego planu rewitalizacji dla obszaru rewitalizacji, pod warunkiem, że został uchwalony gminny program rewitalizacji. Przepis ten odnosi się do ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, która reguluje zasady i tryb prowadzenia działań rewitalizacyjnych.

#### Analiza przepisu

1. **Podstawa prawna i warunki uchwalenia miejscowego planu rewitalizacji**

   - **Podstawa prawna**: Art. 37f odnosi się do ustawy o rewitalizacji, która określa zasady prowadzenia działań mających na celu przywrócenie wartości użytkowych i estetycznych zdegradowanych obszarów miejskich.
   - **Warunki uchwalenia**: Kluczowym warunkiem uchwalenia miejscowego planu rewitalizacji jest wcześniejsze uchwalenie gminnego programu rewitalizacji. Gminny program rewitalizacji, o którym mowa w rozdziale 4 ustawy o rewitalizacji, jest dokumentem strategicznym, który określa cele, kierunki działań oraz narzędzia realizacji procesu rewitalizacji.

2. **Charakter miejscowego planu rewitalizacji**

   - **Szczególna forma planu miejscowego**: Miejscowy plan rewitalizacji jest szczególną formą planu miejscowego, co oznacza, że podlega on specyficznym regulacjom i procedurom wynikającym z ustawy o rewitalizacji. Plan ten ma na celu szczegółowe określenie zasad zagospodarowania przestrzennego na obszarze rewitalizacji, uwzględniając specyficzne potrzeby i cele rewitalizacji.
   - **Zmiana planu miejscowego**: Jeżeli na obszarze rewitalizacji obowiązuje już plan miejscowy, możliwe jest uchwalenie miejscowego planu rewitalizacji poprzez zmianę istniejącego planu miejscowego. Taka zmiana musi być zgodna z celami i założeniami gminnego programu rewitalizacji.

3. **Procedura uchwalania miejscowego planu rewitalizacji**

   - **Inicjatywa uchwalenia**: Inicjatywa uchwalenia miejscowego planu rewitalizacji leży po stronie rady gminy. Rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu, a następnie przeprowadza procedurę planistyczną zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o rewitalizacji.
   - **Konsultacje społeczne**: Proces uchwalania miejscowego planu rewitalizacji wymaga przeprowadzenia konsultacji społecznych, co jest istotnym elementem partycypacji społecznej w procesie planowania przestrzennego. Konsultacje te mają na celu zebranie opinii i uwag mieszkańców oraz innych zainteresowanych stron.

#### Wnioski

Art. 37f ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza istotne narzędzie w procesie rewitalizacji obszarów zdegradowanych. Miejscowy plan rewitalizacji, jako szczególna forma planu miejscowego, pozwala na precyzyjne określenie zasad zagospodarowania przestrzennego, uwzględniając specyficzne potrzeby rewitalizacyjne. Warunkiem niezbędnym do jego uchwalenia jest wcześniejsze przyjęcie gminnego programu rewitalizacji, co zapewnia spójność działań planistycznych z celami strategicznymi gminy.

Przepis ten podkreśla również znaczenie partycypacji społecznej w procesie planowania przestrzennego, co jest kluczowe dla skutecznej i akceptowanej społecznie rewitalizacji obszarów miejskich.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 37g ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące miejscowych planów rewitalizacji, które mogą być uchwalane przez rady gmin. Przepis ten ma na celu ułatwienie i uporządkowanie procesu rewitalizacji obszarów miejskich, które wymagają szczególnych działań w zakresie zagospodarowania przestrzennego.

#### 1. Kompetencje rady gminy

Rada gminy jest uprawniona do uchwalania miejscowego planu rewitalizacji dla całości lub części obszaru rewitalizacji. Jest to istotne narzędzie, które pozwala na kompleksowe podejście do problemów przestrzennych i społecznych w danym obszarze. Warto zaznaczyć, że gmina ma możliwość wyłączenia nieruchomości z obszaru objętego planem, jeśli ich stan zagospodarowania nie wymaga zmian. Jest to praktyczne rozwiązanie, które pozwala na skoncentrowanie działań rewitalizacyjnych tam, gdzie są one rzeczywiście potrzebne.

#### 2. Elementy miejscowego planu rewitalizacji

Miejscowy plan rewitalizacji, oprócz elementów wymienionych w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy, może zawierać dodatkowe ustalenia, takie jak:
- Zasady kompozycji przestrzennej nowej zabudowy i harmonizowania planowanej zabudowy z istniejącą.
- Ustalenia dotyczące charakterystycznych cech elewacji budynków.
- Szczegółowe ustalenia dotyczące zagospodarowania i wyposażenia terenów przestrzeni publicznych, w tym zieleni i organizacji ruchu na drogach publicznych.
- Zakazy i ograniczenia dotyczące działalności handlowej lub usługowej.
- Maksymalną powierzchnię sprzedaży obiektów handlowych oraz ich rozmieszczenie.
- Zakres niezbędnych inwestycji uzupełniających lub lokali mieszkalnych.

Te dodatkowe elementy pozwalają na bardziej szczegółowe i precyzyjne planowanie przestrzenne, co jest kluczowe dla skutecznej rewitalizacji.

#### 3. Część graficzna i wizualizacje

Część graficzna miejscowego planu rewitalizacji powinna być sporządzona w skali od 1:100 do 1:1000, w zależności od potrzeb. Dodatkowo, na potrzeby postępowania w sprawie uchwalenia lub zmiany planu, sporządza się i publikuje wizualizacje projektowanych rozwiązań. Wizualizacje te powinny zawierać co najmniej koncepcję urbanistyczną, model struktury przestrzennej oraz widoki elewacji. Jest to istotne dla transparentności procesu planowania i umożliwia lepsze zrozumienie proponowanych zmian przez mieszkańców i interesariuszy.

#### 4. Organizacja ruchu i terminy wejścia w życie ustaleń

Ustalenia dotyczące organizacji ruchu na drogach publicznych stają się obowiązujące po wprowadzeniu nowej organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem, zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym. Natomiast ustalenia dotyczące zakazów i ograniczeń działalności handlowej lub usługowej wchodzą w życie w terminie od 6 do 12 miesięcy od dnia wejścia w życie miejscowego planu rewitalizacji. Jest to czas potrzebny na dostosowanie się do nowych regulacji.

#### 5. Wyłączenie stosowania art. 35

Przepis art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie ma zastosowania do miejscowych planów rewitalizacji. Art. 35 dotyczy zasad sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, a jego wyłączenie w kontekście planów rewitalizacji wskazuje na specyficzny charakter tych planów i konieczność stosowania odrębnych procedur.

### Podsumowanie

Art. 37g ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące miejscowych planów rewitalizacji, które są kluczowym narzędziem w procesie odnowy obszarów miejskich. Przepis ten umożliwia gminom elastyczne i precyzyjne planowanie działań rewitalizacyjnych, uwzględniając specyficzne potrzeby i warunki danego obszaru.

Obszar rewitalizacji

Obszar rewitalizacji w przepisach