Obrót zorganizowany

Pojęcie „obrót zorganizowany” wskazuje na taki sposób dokonywania transakcji, który odbywa się w określonym, formalnie wyodrębnionym środowisku obrotu. Definicja ustawowa znajduje się w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” i obejmuje obrót papierami wartościowymi oraz innymi instrumentami finansowymi, jeżeli jest on prowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz odbywa się na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu, czyli ASO.

Aby dane działanie mieściło się w tym pojęciu, muszą być spełnione łącznie podstawowe elementy:

• przedmiotem obrotu są papiery wartościowe lub inne instrumenty finansowe,
• obrót jest dokonywany na terytorium Polski,
• transakcja lub czynność odbywa się na rynku regulowanym albo w ASO.

Nie wystarczy więc samo to, że transakcja dotyczy instrumentu finansowego. Znaczenie ma również miejsce jej dokonywania oraz to, czy została przeprowadzona w jednym z dwóch wskazanych przez ustawę rodzajów zorganizowanego obrotu. Rynek regulowany i ASO są w tym ujęciu alternatywnymi miejscami prowadzenia obrotu, a nie warunkami, które muszą wystąpić jednocześnie.

Znaczenie pojęcia w ustawie polega na wyodrębnieniu obrotu prowadzonego w określonych strukturach rynku finansowego. Dzięki temu przepisy ustawy mogą odnosić się nie tylko do rodzaju instrumentu, lecz także do sposobu i miejsca zawierania transakcji. Ułatwia to ustalenie, czy dana czynność należy do zakresu regulacji dotyczących obrotu zorganizowanego, czy też nie spełnia któregoś z wymaganych elementów.

W praktyce hasło służy do kwalifikowania określonych transakcji i czynności związanych z instrumentami finansowymi. Ma znaczenie wszędzie tam, gdzie inne przepisy ustawy posługują się tym terminem i uzależniają zastosowanie określonych zasad od tego, czy obrót odbywa się na rynku regulowanym albo w ASO. Decydujące są zatem trzy kwestie: przedmiot obrotu, terytorium Polski oraz miejsce prowadzenia obrotu.