Obrót transgraniczny

Obrót transgraniczny to, w rozumieniu ustawy „Giełdy towarowe”, obrót energią elektryczną albo paliwami gazowymi, który odbywa się pomiędzy użytkownikami różnych systemów przesyłowych. Chodzi więc o sytuację, gdy użytkownik jednego systemu dokonuje transakcji z użytkownikiem innego systemu, elektroenergetycznego lub gazowego. Istotne jest istnienie powiązania z co najmniej dwoma systemami przesyłowymi, a nie tylko miejsce zawarcia umowy lub siedziba uczestników.

Definicja obejmuje dwa sposoby zawierania takich transakcji:

• na podstawie umów dwustronnych, czyli uzgodnień zawieranych bezpośrednio między zainteresowanymi stronami,
• w ramach transakcji zawieranych przy łączeniu rynków, czyli mechanizmu, w którym rynki powiązane ze sobą umożliwiają zawieranie transakcji dotyczących energii lub paliw gazowych.

Pojęcie odnosi się zatem zarówno do obrotu uzgodnionego indywidualnie, jak i do obrotu realizowanego w ramach zorganizowanego połączenia rynków. Nie każdy obrót energią elektryczną lub paliwami gazowymi jest obrotem transgranicznym. Aby można było tak go zakwalifikować, musi dotyczyć użytkowników różnych systemów przesyłowych oraz mieścić się w jednym z dwóch wskazanych sposobów dokonywania transakcji.

W ustawie „Giełdy towarowe” definicja służy precyzyjnemu określeniu zakresu czynności, do których odnoszą się przepisy dotyczące obrotu między systemami. Ma to znaczenie dla rozróżnienia obrotu prowadzonego w obrębie jednego systemu od transakcji obejmujących więcej niż jeden system przesyłowy. W praktyce pozwala ocenić, czy dana umowa lub transakcja dotycząca energii elektrycznej albo paliw gazowych spełnia ustawowe kryteria obrotu transgranicznego. Dzięki temu pojęcie porządkuje sposób opisywania transakcji realizowanych ponad granicami poszczególnych systemów i w ramach ich wzajemnego łączenia.