Obrót towarami z zagranicą

„Obrót towarami z zagranicą” oznacza w tej ustawie transgraniczne przemieszczanie towarów między Rzecząpospolitą Polską a krajem trzecim. Pojęcie obejmuje dwa podstawowe kierunki: sprowadzenie towarów pochodzących z kraju trzeciego na terytorium Polski oraz wyprowadzenie towarów z Polski do kraju trzeciego.

Dla zastosowania tej definicji istotne są więc przede wszystkim następujące elementy:

• przedmiotem obrotu są towary,
• w przypadku przywozu pochodzą one z kraju trzeciego i trafiają na terytorium Polski,
• w przypadku wywozu są przemieszczane z terytorium Polski do kraju trzeciego,
• występuje element przekroczenia granicy między Polską a państwem lub obszarem nienależącym do krajowej przestrzeni, określonym w ustawie jako kraj trzeci,
• sposób, w jaki towary są przemieszczane przez granicę, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania danej czynności jako obrotu towarami z zagranicą.

Definicja nie ogranicza pojęcia do konkretnego środka transportu ani do określonej techniki przewozu. Znaczenie ma sam kierunek przepływu towarów oraz ich związek z krajem trzecim. W konsekwencji to samo pojęcie obejmuje zarówno przywóz, jak i wywóz, ale nie każdą czynność dotyczącą towarów, która odbywa się wyłącznie na terytorium Polski albo wyłącznie poza nim.

W ustawie „o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą” definicja wyznacza zakres przedmiotowy regulacji. Pozwala ustalić, czy określone przemieszczenie towarów należy traktować jako obrót zagraniczny i czy w związku z tym może podlegać instrumentom oraz wymaganiom przewidzianym w tej ustawie. Ma zatem znaczenie praktyczne przy kwalifikowaniu konkretnych operacji handlowych i przy ocenie, czy dana czynność mieści się w zakresie spraw związanych z administrowaniem obrotem towarowym z zagranicą. Decydujące są faktyczne kierunki przemieszczania towarów, ich pochodzenie w przypadku przywozu oraz miejsce, z którego i do którego towary są przewożone.