Po wykupie obligacje zostają umorzone. W praktyce oznacza to, że wykup nie prowadzi do dalszego utrzymywania tych samych obligacji, lecz kończy ich byt jako wykupionych papierów. Bank Gospodarstwa Krajowego może nabywać obligacje, które sam wyemitował, tylko wtedy, gdy nabycie służy ich umorzeniu. Nie może więc kupować własnych obligacji w innym celu. Ograniczenie dotyczy właśnie nabywania przez bank jego własnych obligacji.

o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym

Przepis dotyczy sytuacji, w której jednostka samorządu terytorialnego utworzyła zakład, a następnie przejęła jego zobowiązania. Jeżeli samorząd emituje obligacje, aby zdobyć pieniądze na ich pokrycie, do takiej sytuacji stosuje się odpowiednio zasady wskazane w art. 42c i 42d. Oznacza to, że należy je zastosować z uwzględnieniem tej szczególnej sytuacji, choć sam przepis nie określa tych zasad.

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

Przepis wskazuje, jak należy rozliczać pieniądze uzyskane z gospodarowania mieniem, o którym mowa w art. 34. Najpierw od tych przychodów trzeba odjąć wydatki związane z utrzymaniem mienia, zarządzaniem nim oraz prowadzeniem jego ewidencji. Pozostała kwota ma być przeznaczana w szczególności na wykup obligacji wskazanych w art. 13 ust. 1. Oznacza to, że wykup obligacji jest jednym z ważnych celów wykorzystania tych środków, ale przepis nie ogranicza ich wyłącznie do tego celu.

o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali

Przepis dotyczy szczególnej sytuacji, w której upadły jest emitentem obligacji. Chodzi o podmiot, który wyemitował obligacje, a następnie został objęty upadłością. Dodatkowo prawa z tych obligacji muszą być zabezpieczone na nieruchomości, na której realizowane jest przedsięwzięcie deweloperskie. Wszystkie te warunki muszą wystąpić łącznie. Jeżeli sytuacja odpowiada temu opisowi, nie stosuje się przepisów art. 488-490. Oznacza to, że w odniesieniu do takiego zabezpieczenia przepisy wskazane w art. 425d zostają wyłączone. Sam przepis nie określa innych zasad, które miałyby je zastąpić. Nie obejmuje również przypadków, w których upadły nie jest emitentem obligacji, zabezpieczenie nie dotyczy praw z obligacji albo nieruchomość, na której ustanowiono zabezpieczenie, nie jest miejscem realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego.

Prawo upadłościowe

Kurator zgłasza do masy upadłości określone kwoty związane z obligacjami. W przypadku obligacji, których termin płatności przypadał przed dniem ogłoszenia upadłości, należy wskazać ogólną sumę nominalną tych obligacji, o ile do dnia ogłoszenia upadłości nie zostały umorzone. Zgłoszeniu podlega także ogólna suma niezapłaconych odsetek od tych obligacji. Osobno należy ująć ogólną sumę obligacji oraz odsetek, których termin płatności przypada po dniu ogłoszenia upadłości. Przepis rozróżnia więc kwoty dotyczące świadczeń, których termin płatności już upłynął przed ogłoszeniem upadłości, oraz kwoty związane ze świadczeniami płatnymi później. W zgłoszeniu kurator musi również wymienić składniki majątku emitenta, na których ustanowiono zabezpieczenie praw obligatariuszy. Oznacza to konieczność wskazania konkretnych elementów majątku emitenta objętych takim zabezpieczeniem. Wszystkie te informacje powinny znaleźć się w zgłoszeniu kierowanym do masy upadłości.

Przepis zakazuje wprowadzania do obiegu obligacji emitowanych przez upadłego, jeżeli nadal są one jego własnością. Oznacza to, że takie obligacje nie mogą być przekazywane dalej ani oferowane jako papiery przeznaczone do obrotu. Zakaz odnosi się do obligacji, które spełniają oba warunki: zostały wyemitowane przez upadłego i należą do niego. Regulacja nie mówi o wszystkich obligacjach wyemitowanych przez upadłego. Obejmuje tylko te, które są jego własnością. Sam fakt, że upadły był emitentem obligacji, nie wystarcza więc do zastosowania opisanego zakazu, jeżeli obligacja nie pozostaje już jego własnością. Obligacje należące do upadłego podlegają umorzeniu. Sformułowanie „podlegają” oznacza, że umorzenie jest wymagane, a nie zależne od uznania. W rezultacie przepis przewiduje dwa elementy: zakaz wprowadzania takich obligacji do obiegu oraz obowiązek ich umorzenia. Nie określa natomiast w tym miejscu sposobu przeprowadzenia umorzenia ani dodatkowych czynności związanych z jego wykonaniem.

Przepis nakazuje stosować zasady z artykułu poprzedzającego także w przypadku upadłości innych instytucji. Chodzi o instytucje emitujące listy zastawne albo obligacje, jeżeli na zaspokojenie należności związanych z tymi papierami przeznaczona jest osobna masa. Oznacza to, że rodzaj instytucji nie wyłącza zastosowania wcześniejszej regulacji, jeśli spełniony jest wskazany warunek. Szczegółowe zasady wynikają z artykułu poprzedzającego.

Przepis dotyczy listów zastawnych i obligacji, które upadła instytucja sama wydała, ale nadal była ich właścicielem. Syndyk nie może wprowadzać takich papierów do obrotu ani przekazywać ich dalej. Nie mogą więc trafić do kolejnych osób jako papiery tej instytucji. Zamiast tego mają zostać umorzone, czyli przestać funkcjonować jako papiery pozostające w obrocie.

Obligacja

Obligacja w przepisach

o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym1 przepis

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne1 przepis

o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali1 przepis

Prawo upadłościowe3 przepisy

Prawo upadłościowe2 przepisy