Obiekt zbiorowego zakwaterowania

„Obiekt zbiorowego zakwaterowania” to miejsce, w którym większa liczba osób mieszka lub korzysta z zakwaterowania zapewnianego przez jeden wyodrębniony zakład albo instytucję. W rozumieniu ustawy „Narodowy spis powszechny ludności i mieszkań” nie chodzi wyłącznie o pojedynczy budynek. Taki obiekt może obejmować zespół pomieszczeń znajdujących się w jednym budynku albo w kilku budynkach.

Do obiektu zalicza się przede wszystkim pokoje oraz pomieszczenia pomocnicze, które razem tworzą zaplecze służące pobytowi mieszkańców. Istotne jest także to, że pomieszczenia te są zajęte przez jeden odrębny zakład świadczący określone usługi. Mogą to być usługi hotelarskie, opiekuńczo-wychowawcze lub zdrowotne. Definicja obejmuje również inne usługi, jeżeli ich wykonywanie wiąże się z zamieszkaniem większej liczby osób w danym zakładzie.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• zespół pokoi i pomieszczeń pomocniczych,
• położenie w jednym budynku lub w kilku budynkach,
• korzystanie z pomieszczeń przez jeden wyodrębniony zakład,
• świadczenie usług związanych z zamieszkaniem większej liczby osób.

Odrębną kategorię stanowią obiekty instytucji wyznaniowych. Przykładami są dom parafialny, klasztor albo dom zgromadzenia sióstr zakonnych. W tym przypadku o zakwalifikowaniu decyduje związek obiektu z działalnością instytucji wyznaniowej, a nie tylko rodzaj świadczonych usług.

Pojęcie ma w tej ustawie znaczenie porządkujące i ewidencyjne. Pozwala wskazać miejsca, w których ludzie przebywają w warunkach zbiorowego zakwaterowania, zamiast w indywidualnych mieszkaniach lub domach. Dzięki temu możliwe jest prawidłowe ujęcie takich obiektów oraz zamieszkujących je osób w ramach czynności związanych ze spisem. W praktyce definicja pomaga rozstrzygnąć, czy konkretny zespół pomieszczeń należy traktować jako obiekt zbiorowego zakwaterowania, zwłaszcza gdy znajduje się w kilku budynkach albo łączy funkcję pobytową ze świadczeniem opieki, leczenia, wychowania lub innych usług.