Obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych

Obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych to wyodrębnione miejsce przeznaczone do gromadzenia odpadów powstających przy wydobywaniu kopalin. W rozumieniu ustawy „Odpady wydobywcze” nie chodzi wyłącznie o składowanie odpadów suchych. Obiekt może przyjmować odpady w postaci stałej, ciekłej, a także w formie roztworu lub zawiesiny. O jego charakterze decyduje przede wszystkim przeznaczenie do składowania takich odpadów.

Pojęcie obejmuje nie tylko samą przestrzeń, w której odpady są umieszczane, lecz również elementy konstrukcyjne służące do jej zabezpieczenia. Mogą to być w szczególności hałdy i stawy osadowe, a także tamy lub inne konstrukcje, których zadaniem jest powstrzymywanie, zatrzymywanie, ograniczanie albo umacnianie składowanego materiału. Dzięki temu definicja odnosi się do całego obiektu wraz z urządzeniami i budowlami mającymi znaczenie dla jego funkcjonowania oraz bezpieczeństwa.

Ustawa wyraźnie wyłącza z tej kategorii wyrobisko górnicze, jeżeli jest ono wypełniane odpadami wydobywczymi w celach rekultywacyjnych lub technologicznych. Sam fakt umieszczenia odpadów w wyrobisku nie przesądza więc o tym, że powstał obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych. Znaczenie ma cel takiego wykorzystania wyrobiska, odmienny od przeznaczenia obiektu do składowania odpadów.

Prawidłowe rozpoznanie, czy dane miejsce i związane z nim konstrukcje spełniają tę definicję, ma praktyczne znaczenie dla stosowania przepisów dotyczących odpadów wydobywczych. Pozwala ustalić, do jakiego rodzaju obiektu odnoszą się obowiązki i wymagania przewidziane w ustawie oraz w przepisach wykonawczych. Pojęcie to ma znaczenie także przy regulacjach dotyczących gwarancji finansowej i jej ekwiwalentu, ponieważ określa zakres obiektu, którego te zasady dotyczą.