Obiekt kosmiczny

„Obiekt kosmiczny” to pojęcie ustawowe używane w ustawie o działalności kosmicznej do określenia rzeczy związanych z obecnością człowieka lub urządzeń w przestrzeni kosmicznej. Obejmuje ono nie tylko przedmioty, które już zostały wyniesione poza Ziemię, lecz także takie, których wyniesienie dopiero się planuje.

Podstawowym elementem definicji jest rzecz ruchoma, czyli przedmiot, który może być przemieszczany. Musi ona zostać wyniesiona w przestrzeń kosmiczną za pomocą pojazdu wynoszącego albo być przeznaczona do takiego wyniesienia. Definicja nie ogranicza się przy tym do obiektów działających. Obejmuje zarówno obiekty w stanie aktywnym, a więc wykonujące swoje zadania, jak i obiekty nieaktywne, które nie prowadzą już działania, ale nadal mieszczą się w ustawowym zakresie pojęcia.

Za obiekt kosmiczny uznaje się również części takiej rzeczy. Oznacza to, że ustawowe pojęcie może dotyczyć nie tylko całego urządzenia, konstrukcji lub innego przedmiotu, lecz także jego wyodrębnionych elementów. Zakres definicji obejmuje ponadto pojazd wynoszący, czyli środek wykorzystywany do umieszczenia rzeczy w przestrzeni kosmicznej, a także części tego pojazdu. W rezultacie pojęcie odnosi się zarówno do przedmiotów umieszczanych w przestrzeni kosmicznej, jak i do środków oraz elementów technicznych służących ich wynoszeniu.

Definicja ma znaczenie porządkujące. Wyznacza, jakie rzeczy mogą być traktowane jako obiekty kosmiczne na potrzeby stosowania ustawy, niezależnie od tego, czy są już aktywne, nieaktywne, czy dopiero przewidziane do wyniesienia. Pozwala więc objąć regulacją cały cykl związany z takim obiektem, od etapu planowania wyniesienia, przez jego funkcjonowanie, aż po okres, gdy przestaje działać. W praktyce znaczenie tego pojęcia zależy od przepisów ustawy, które posługują się nim przy określaniu zakresu regulacji dotyczącej działalności kosmicznej.