Obiekcie energetyki jądrowej

„Obiekt energetyki jądrowej” to pojęcie używane w ustawie „Prawo atomowe” do określenia ściśle wyodrębnionej kategorii obiektów związanych z wytwarzaniem energii jądrowej oraz z procesami towarzyszącymi wykorzystaniu paliwa jądrowego. Definicja wskazuje, że takim obiektem może być elektrownia jądrowa albo jeden z określonych rodzajów zakładów lub miejsc przeznaczonych do obsługi cyklu paliwowego i postępowania z wypalonym paliwem lub odpadami promieniotwórczymi.

W zakres tego pojęcia wchodzą:

• elektrownia jądrowa,
• zakład wzbogacania izotopowego, jeżeli działa na potrzeby energetyki jądrowej,
• zakład wytwarzania paliwa jądrowego, działający w tym samym celu,
• zakład przerobu wypalonego paliwa jądrowego,
• przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego,
• obiekt przeznaczony do przechowywania odpadów promieniotwórczych, pod warunkiem że jest jednocześnie obiektem jądrowym w rozumieniu art. 3 pkt 17.

Istotne jest więc nie tylko przeznaczenie danego miejsca lub instalacji, lecz także jego rodzaj. W przypadku zakładów wzbogacania izotopowego i wytwarzania paliwa jądrowego definicja wymaga dodatkowo, aby ich działalność służyła energetyce jądrowej. Z kolei w odniesieniu do obiektu przeznaczonego do przechowywania odpadów promieniotwórczych ustawa odsyła do odrębnego pojęcia „obiektu jądrowego”, co oznacza, że samo przechowywanie takich odpadów nie wystarcza do zakwalifikowania obiektu jako obiektu energetyki jądrowej.

Definicja ma charakter porządkujący i pozwala jednoznacznie ustalić, jakie obiekty obejmuje wskazane określenie w przepisach ustawy. Ma to znaczenie praktyczne przy odczytywaniu regulacji dotyczących działalności i obiektów związanych z energetyką jądrową. Nie każdy obiekt wykorzystywany w szeroko rozumianej dziedzinie promieniowania lub techniki jądrowej będzie automatycznie obiektem energetyki jądrowej. Decydujące jest przyporządkowanie do jednego z rodzajów wymienionych w definicji oraz spełnienie wskazanych w niej warunków.