Kodeks karny

Kodeks karny skarbowy

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Zgodnie z art. 104 Kodeksu spółek handlowych, firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowa”. Jest również dopuszczalne używanie skrótu „sp.k.” w obrocie. Jeśli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”. Jednakże, nie wyklucza to możliwości zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Ważne jest, że nazwisko komandytariusza nie może być zamieszczone w firmie spółki. W przypadku nieprzestrzegania tych zasad, komandytariusz, którego nazwisko zostało zamieszczone w firmie spółki, będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich tak jak komplementariusz. Jest to istotne z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej i uregulowań dotyczących spółek komandytowych.

Kodeks spółek handlowych (ksh)

Zgodnie z art. 127 Kodeksu spółek handlowych, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowo-akcyjna”. Można również używać skrótu „S.K.A.”. Jeśli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowo-akcyjna”. Jednak nazwisko lub firma akcjonariusza nie może być zamieszczone w firmie spółki. Jeśli jednak nazwisko lub firma akcjonariusza zostanie umieszczone w firmie spółki, akcjonariusz ten będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.

Ponadto, pisma i zamówienia handlowe składane przez spółkę komandytowo-akcyjną, zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej, oraz informacje na stronach internetowych spółki, powinny zawierać: firmę spółki, jej siedzibę i adres; oznaczenie sądu rejestrowego, w którym przechowywana jest dokumentacja spółki oraz numer pod którym spółka jest wpisana do rejestru; numer identyfikacji podatkowej (NIP); wysokość kapitału zakładowego i kapitału wpłaconego. Te informacje są istotne dla identyfikacji spółki i zapewnienia przejrzystości w obrocie handlowym.

Przepis dotyczy listów zastawnych, które zostały wyemitowane przez upadłego i jednocześnie są jego własnością. W takiej sytuacji nie można wprowadzać ich do obiegu. Oznacza to, że nie mogą być dalej przekazywane ani udostępniane jako znajdujące się w obiegu listy zastawne. Zakaz obejmuje wyłącznie listy spełniające oba wskazane warunki: muszą być wyemitowane przez upadłego oraz należeć do niego. Sam fakt, że dany list zastawny został wyemitowany przez upadłego, nie został w tym przepisie wskazany jako wystarczający. Przepis wiąże zakaz z jego własnością. Listy zastawne należące do upadłego podlegają umorzeniu. Sformułowanie to oznacza, że umorzenie jest wymagane, a nie tylko dopuszczalne. Przepis nie określa jednak wprost sposobu przeprowadzenia umorzenia ani podmiotu, który miałby tej czynności dokonać.

Prawo upadłościowe

Przepis wymaga, aby bank miał zorganizowany sposób postępowania z dowodami księgowymi. Chodzi zarówno o ich prawidłowe przekazywanie w ramach banku, jak i sprawdzanie. Bank powinien więc zapewnić kontrolę nad tym, jak dokumenty trafiają do właściwych osób lub miejsc oraz czy są objęte kontrolą. Regulacja wskazuje na odpowiedzialność banku za prawidłowość tego obiegu i kontroli, ale nie określa szczegółowych procedur, które mają być stosowane.

Obieg

Obieg w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Kodeks karny skarbowy1 przepis

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

Kodeks spółek handlowych (ksh)2 przepisy

Prawo upadłościowe1 przepis

w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków1 przepis