Nurek

„Nurek” to w rozumieniu ustawy o wykonywaniu prac podwodnych osoba, która wykonuje pracę pod powierzchnią wody z wykorzystaniem sprzętu nurkowego albo przebywa w warunkach sztucznie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego. Definicja obejmuje zatem dwa alternatywne przypadki. Do uznania danej osoby za nurka wystarczy spełnienie jednego z nich, nie jest konieczne jednoczesne wykonywanie pracy pod wodą i przebywanie w podwyższonym ciśnieniu.

Istotne są trzy elementy tego pojęcia: chodzi o osobę fizyczną, wykonywanie prac pod powierzchnią wody oraz zastosowanie sprzętu nurkowego, ewentualnie o pozostawanie w szczególnych warunkach ciśnieniowych. Ustawa nie ogranicza tego określenia wyłącznie do osoby schodzącej pod wodę w celu rekreacyjnym. W kontekście prac podwodnych „nurek” jest przede wszystkim określeniem uczestnika działalności, która odbywa się w środowisku wymagającym specjalnych warunków organizacyjnych i bezpieczeństwa.

Takie ujęcie pozwala objąć ochroną i regulacją nie tylko typowe wykonywanie czynności pod wodą, lecz także sytuacje, w których zagrożenia wynikają z przebywania w sztucznie wytworzonym podwyższonym ciśnieniu atmosferycznym. Definicja wyznacza więc zakres podmiotowy ustawy i wskazuje, kogo dotyczą przepisy odnoszące się do wykonywania prac podwodnych, organizacji takich prac, kwalifikacji oraz bezpieczeństwa.

Znaczenie praktyczne tego hasła widać w przepisach regulujących wymagania wobec nurków i sposób wykonywania przez nich prac. W regulacjach dotyczących jednostek podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej pojęcie to wiąże się między innymi z porównywaniem wojskowych i zawodowych kwalifikacji, wymaganiami dotyczącymi używanego sprzętu oraz zasadami bezpiecznego zanurzania i korzystania z trapu nurkowego. W każdym z tych przypadków „nurek” oznacza osobę mieszczącą się w ustawowym, funkcjonalnym ujęciu tego terminu, a nie jedynie osobę potocznie kojarzoną z nurkowaniem.