Kodeks karny wykonawczy

Art. 32 ustawy o fundacji rodzinnej reguluje kwestie dotyczące listy beneficjentów oraz przetwarzania ich danych osobowych przez fundację rodzinną. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu:

#### 1. Zakres danych osobowych beneficjentów

Art. 32 ust. 1 określa, jakie dane osobowe muszą być zawarte na liście beneficjentów fundacji rodzinnej. Są to:
- Imię i nazwisko albo nazwa beneficjenta.
- Identyfikator podatkowy (numer PESEL albo NIP). W przypadku beneficjenta będącego osobą fizyczną, która nie posiada żadnego z tych numerów, wymagane są numer i seria paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny wraz z podaniem kraju nadania takiego numeru.
- Imiona rodziców.
- Adres zamieszkania lub adres do doręczeń beneficjenta.
- Inne dane niezbędne do spełnienia świadczenia na rzecz beneficjenta, w tym informacje o przysługujących mu uprawnieniach.

#### 2. Forma udostępnienia danych

Udostępnienie fundacji rodzinnej danych osobowych następuje w formie oświadczenia osoby, której dane dotyczą. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony danych osobowych, ponieważ wymaga aktywnego działania ze strony beneficjenta, co zwiększa kontrolę nad przekazywanymi danymi.

#### 3. Weryfikacja danych

Fundacja rodzinna ma prawo żądać udokumentowania danych, o których mowa w ust. 1 pkt 4 (adres zamieszkania lub adres do doręczeń), w zakresie niezbędnym do ich potwierdzenia. Jest to mechanizm zabezpieczający, który ma na celu zapewnienie, że dane są prawdziwe i aktualne.

#### 4. Przetwarzanie dodatkowych danych

Za zgodą beneficjenta, fundacja rodzinna może przetwarzać inne dane osobowe niż wymienione w ust. 1, z wyjątkiem danych osobowych, o których mowa w art. 10 RODO (dane dotyczące wyroków skazujących i naruszeń prawa). Przetwarzanie dodatkowych danych może być uzasadnione koniecznością zabezpieczenia praw i interesów beneficjenta lub obowiązkami wynikającymi ze statutu fundacji.

#### 5. Przechowywanie i ochrona danych

Fundacja rodzinna jest zobowiązana do prowadzenia i przechowywania dokumentów dotyczących przetwarzanych danych osobowych w sposób gwarantujący zachowanie ich poufności, integralności, kompletności oraz dostępności. Dokumenty te mogą być przechowywane w postaci papierowej lub elektronicznej, ale muszą być zabezpieczone przed utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem.

### Podsumowanie

Art. 32 ustawy o fundacji rodzinnej w sposób kompleksowy reguluje kwestie związane z przetwarzaniem danych osobowych beneficjentów. Przepisy te mają na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych, zgodnie z wymogami RODO, oraz zabezpieczenie praw i interesów beneficjentów. Fundacja rodzinna musi przestrzegać tych przepisów, aby działać zgodnie z prawem i zapewnić transparentność oraz bezpieczeństwo przetwarzanych danych.

o fundacji rodzinnej

Art. 138c Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z pełnomocnictwem w sprawach podatkowych, określając szczegółowe wymagania dotyczące danych, które muszą być zawarte w pełnomocnictwie, oraz procedur związanych z jego udzieleniem.

#### 1. Dane identyfikujące mocodawcę i pełnomocnika

Przepis wymaga, aby pełnomocnictwo zawierało dane identyfikujące zarówno mocodawcę, jak i pełnomocnika. W przypadku rezydentów, dane te obejmują identyfikator podatkowy (NIP). W przypadku nierezydentów, którzy nie posiadają identyfikatora podatkowego, wymagane jest podanie numeru i serii paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub innego numeru identyfikacyjnego.

#### 2. Adres do doręczeń

Pełnomocnik musi wskazać adres do doręczeń w kraju, chyba że wskazuje adres do doręczeń elektronicznych. W przypadku adwokatów, radców prawnych i doradców podatkowych, obowiązkowe jest wskazanie adresu do doręczeń elektronicznych. Jest to zgodne z trendem digitalizacji i ułatwienia komunikacji między organami podatkowymi a pełnomocnikami.

#### 3. Pełnomocnik nierezydent

Pełnomocnik ustanowiony w procedurach szczególnych rozliczania podatku od towarów i usług, będący nierezydentem i nieposiadający identyfikatora podatkowego, musi wskazać numer służący do identyfikacji dla celów podatkowych nadany w jego państwie. W przypadku braku takiego numeru, pełnomocnik podaje numer i serię paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość. Dodatkowo, pełnomocnik ten ma obowiązek wskazać swój adres do doręczeń elektronicznych, chyba że posiada adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych.

#### 4. Pełnomocnictwo udzielane przez osoby niezdolne do podpisu

Przepis przewiduje również sytuacje, w których pełnomocnictwa udziela osoba, która nie może się podpisać. W takim przypadku pełnomocnictwo zgłasza się ustnie do protokołu albo podpisuje za taką osobę osoba sprawująca nad nią opiekę, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw osób niepełnosprawnych lub niezdolnych do samodzielnego działania.

#### 5. Znaczenie przepisu

Art. 138c Ordynacji podatkowej ma na celu zapewnienie przejrzystości i jednoznaczności w kwestiach związanych z pełnomocnictwami podatkowymi. Wymóg podania szczegółowych danych identyfikacyjnych oraz adresu do doręczeń, w tym elektronicznych, ma na celu ułatwienie komunikacji między organami podatkowymi a pełnomocnikami, co jest szczególnie istotne w kontekście rosnącej liczby spraw podatkowych oraz digitalizacji administracji publicznej.

#### 6. Wnioski

Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania systemu pełnomocnictw w sprawach podatkowych. Zapewnia on jasne wytyczne dotyczące danych, które muszą być zawarte w pełnomocnictwie, oraz procedur związanych z jego udzieleniem. Wprowadzenie obowiązku wskazania adresu do doręczeń elektronicznych dla określonych grup pełnomocników jest krokiem w kierunku modernizacji i usprawnienia komunikacji z organami podatkowymi.

Ordynacja podatkowa

Art. 168 Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z formą i treścią podań składanych do organów podatkowych. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania procedur podatkowych, zapewniając jasność i przejrzystość w komunikacji między podatnikami a organami podatkowymi.

#### Forma podania

Podania mogą być składane w trzech formach:
1. **Na piśmie** - Tradycyjna forma, która wymaga fizycznego dostarczenia dokumentu do organu podatkowego.
2. **Ustnie do protokołu** - Forma ta jest użyteczna w sytuacjach, gdy podatnik nie jest w stanie sporządzić pisemnego podania. W takim przypadku pracownik organu podatkowego sporządza protokół, który musi być podpisany zarówno przez podatnika, jak i przez pracownika.
3. **Elektronicznie** - Podania mogą być składane za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych lub konta w systemie teleinformatycznym organu podatkowego. Jest to forma coraz bardziej popularna, ze względu na wygodę i szybkość.

#### Treść podania

Podanie powinno zawierać:
- Treść żądania,
- Wskazanie osoby, od której pochodzi,
- Adres osoby składającej podanie (miejsca zamieszkania, zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju,
- Identyfikator podatkowy,
- W przypadku nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego.

#### Wymogi formalne

Podanie wniesione na piśmie albo ustnie do protokołu musi być podpisane przez wnoszącego. W przypadku, gdy osoba składająca podanie nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

Podanie wniesione elektronicznie musi zawierać dane w ustalonym formacie zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru.

#### Potwierdzenie wniesienia podania

Organ podatkowy jest zobowiązany potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący tego zażąda. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony interesów podatnika, który może w ten sposób uzyskać dowód na to, że jego podanie zostało złożone.

### Wnioski

Art. 168 Ordynacji podatkowej jest przepisem, który zapewnia klarowność i przejrzystość w procedurach składania podań do organów podatkowych. Przepis ten uwzględnia różne formy składania podań, co zwiększa dostępność i elastyczność dla podatników. Jednocześnie, poprzez określenie wymogów formalnych, przepis ten dba o to, aby podania były kompletne i zawierały wszystkie niezbędne informacje, co ułatwia ich rozpatrywanie przez organy podatkowe.

Art. 43 Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję Rejestru Zastawów Skarbowych, który jest kluczowym narzędziem w systemie zabezpieczeń skarbowych. Rejestr ten służy do ewidencjonowania zastawów skarbowych ustanowionych na majątku podatników w celu zabezpieczenia zobowiązań podatkowych.

**1. Cel i znaczenie Rejestru Zastawów Skarbowych**

Rejestr Zastawów Skarbowych ma na celu zapewnienie transparentności i pewności obrotu prawnego w zakresie zastawów skarbowych. Dzięki rejestrowi możliwe jest szybkie i efektywne sprawdzenie, czy dany majątek jest obciążony zastawem skarbowym, co ma istotne znaczenie zarówno dla organów podatkowych, jak i dla podmiotów trzecich, takich jak potencjalni nabywcy lub wierzyciele.

**2. Zakres informacji w rejestrze**

Art. 43 szczegółowo określa, jakie informacje muszą być zawarte w rejestrze. Są to:

- Data ustanowienia zastawu skarbowego,
- Podstawa prawna wniosku o wpis zastawu skarbowego,
- Oznaczenie organu występującego z wnioskiem o wpis,
- Dane dotyczące podmiotu, na którego majątku ustanowiono zastaw (imię i nazwisko lub nazwa firmy, miejsce zamieszkania lub adres siedziby, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydenta - numer paszportu lub inny numer identyfikacyjny oraz adres do doręczeń w Polsce),
- Dane identyfikujące przedmiot zastawu skarbowego,
- Wysokość zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej zabezpieczonej zastawem,
- Data wygaśnięcia i wykreślenia zastawu skarbowego.

**3. Prowadzenie rejestru**

Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS). Taki sposób prowadzenia rejestru zapewnia jego aktualność, dostępność oraz efektywność w zarządzaniu danymi. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ma możliwość wyznaczenia, w drodze rozporządzenia, innego organu KAS do wykonywania zadań związanych z prowadzeniem rejestru. Taka elastyczność organizacyjna ma na celu zapewnienie sprawnego funkcjonowania rejestru oraz efektywnej wymiany informacji pomiędzy organami uprawnionymi do występowania o wpis zastawu skarbowego a organami egzekucyjnymi.

**4. Znaczenie dla podatników i organów podatkowych**

Dla podatników rejestr stanowi istotne źródło informacji o obciążeniach ich majątku, co ma bezpośredni wpływ na ich zdolność kredytową oraz możliwość swobodnego dysponowania majątkiem. Dla organów podatkowych rejestr jest narzędziem umożliwiającym skuteczne zabezpieczenie należności podatkowych, co jest kluczowe dla zapewnienia wpływów do budżetu państwa.

**5. Wnioski**

Art. 43 Ordynacji podatkowej wprowadza kompleksowy system ewidencjonowania zastawów skarbowych, który ma na celu zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa oraz zapewnienie transparentności i pewności obrotu prawnego. Prowadzenie rejestru w systemie teleinformatycznym przez Szefa KAS, z możliwością delegacji tych zadań, gwarantuje sprawne funkcjonowanie rejestru oraz efektywną wymianę informacji pomiędzy odpowiednimi organami.

Art. 86f Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące informacji o schematach podatkowych, które muszą być przekazywane organom podatkowym. Przepis ten jest kluczowy w kontekście przeciwdziałania agresywnemu planowaniu podatkowemu oraz zapewnienia przejrzystości w relacjach podatkowych.

#### 1. Dane identyfikujące

Przepis wymaga, aby informacja o schemacie podatkowym zawierała szczegółowe dane identyfikujące zarówno przekazującego informację, jak i korzystającego z tego schematu. Wymagane dane obejmują m.in. firmę, imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, identyfikator podatkowy, miejsce zamieszkania, siedziby lub zarządu. W przypadku osób lub podmiotów zagranicznych, konieczne jest podanie numeru i serii paszportu lub innego dokumentu tożsamości. Taki zakres danych ma na celu umożliwienie dokładnej identyfikacji podmiotów zaangażowanych w schemat podatkowy, co jest kluczowe dla skutecznego monitorowania i kontroli.

#### 2. Podstawa prawna i przesłanki

Informacja o schemacie podatkowym musi zawierać podstawę prawną przekazywania tej informacji oraz przesłanki uznania danego uzgodnienia za schemat podatkowy. Wskazanie cechy rozpoznawczej oraz roli przekazującego informację jest istotne dla zrozumienia kontekstu i celu danego schematu podatkowego.

#### 3. Rodzaj schematu podatkowego

Przepis wymaga wskazania, czy schemat podatkowy jest standaryzowany czy transgraniczny. Jest to ważne, ponieważ różne rodzaje schematów mogą podlegać odmiennym regulacjom i procedurom raportowania.

#### 4. Opis uzgodnienia

Streszczenie opisu uzgodnienia, nazwa uzgodnienia oraz opis działalności gospodarczej, do której schemat podatkowy ma zastosowanie, muszą być przedstawione bez ujawniania danych objętych tajemnicą handlową, przemysłową, zawodową lub procesu produkcyjnego. Taki wymóg ma na celu ochronę poufnych informacji, jednocześnie zapewniając organom podatkowym niezbędne dane do analizy schematu.

#### 5. Szczegółowy opis uzgodnienia

Przepis wymaga wyczerpującego opisu uzgodnienia, w tym wartości przedmiotów czynności, założeń uzgodnienia, chronologii czynności oraz powiązań między podmiotami. Taki szczegółowy opis jest kluczowy dla zrozumienia mechanizmu działania schematu podatkowego i jego potencjalnych skutków podatkowych.

#### 6. Cele schematu podatkowego

Wskazanie celów, których realizacji schemat podatkowy ma służyć, jest istotne dla oceny, czy dany schemat ma na celu unikanie opodatkowania lub inne niepożądane działania.

#### 7. Przepisy prawa podatkowego

Informacja musi zawierać przepisy prawa podatkowego, które znajdują zastosowanie w schemacie podatkowym. Jest to ważne dla oceny zgodności schematu z obowiązującymi przepisami.

#### 8. Wartość korzyści podatkowej

Przepis wymaga podania szacunkowej wartości korzyści podatkowej lub przybliżonej wartości aktywa w podatku odroczonym. Taka informacja jest kluczowa dla oceny skali i znaczenia schematu podatkowego.

#### 9. Etap wdrażania schematu

Wskazanie etapu, na jakim znajduje się schemat podatkowy, oraz terminów jego udostępniania lub wdrażania, jest istotne dla monitorowania postępów i ewentualnych działań kontrolnych.

#### 10. Dane identyfikujące uczestników

Przepis wymaga podania danych identyfikujących podmioty uczestniczące w schemacie podatkowym oraz państw, w których te podmioty mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd. Taka informacja jest kluczowa dla identyfikacji wszystkich podmiotów zaangażowanych w schemat.

#### 11. Tajemnica zawodowa

Przepis uwzględnia również kwestie związane z tajemnicą zawodową. Promotor lub wspomagający, który jest zobowiązany do zachowania tajemnicy zawodowej, nie musi przekazywać danych identyfikujących korzystającego, jeżeli nie został zwolniony z tego obowiązku. Jest to ważne dla ochrony poufności informacji zawodowych.

#### 12. Termin przekazania informacji

Promotor lub wspomagający musi przekazać informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni po zakończeniu kwartału. Taki termin zapewnia regularne i terminowe raportowanie schematów podatkowych.

### Podsumowanie

Art. 86f Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące raportowania schematów podatkowych, które mają na celu zapewnienie przejrzystości i skuteczności kontroli podatkowej. Przepis ten jest kluczowy dla przeciwdziałania agresywnemu planowaniu podatkowemu i ochrony interesów fiskalnych państwa.

Numer paszportu

Numer paszportu w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

o fundacji rodzinnej1 przepis

Ordynacja podatkowa4 przepisy