Nowa technologia

„Nowa technologia” to, w rozumieniu ustawy „Niektóre formy wspierania działalności innowacyjnej”, rozwiązanie o określonej wartości technicznej, które może zostać wykorzystane do tworzenia nowych albo wyraźnie ulepszonych produktów, procesów lub usług. Nie chodzi więc o każdą nowość lub pomysł, lecz o technologię, która rzeczywiście pozwala osiągnąć taki efekt.

Definicja obejmuje kilka możliwych źródeł lub postaci technologii:

• prawo własności przemysłowej, czyli chronione rozwiązanie należące do tej kategorii praw,
• wyniki prac rozwojowych,
• wyniki badań aplikacyjnych,
• nieopatentowaną wiedzę techniczną, a więc praktyczne informacje i rozwiązania o charakterze technicznym, które nie zostały objęte patentem.

Wystąpienie jednej z tych form nie wystarcza samo w sobie. Technologia musi dodatkowo umożliwiać wytwarzanie nowych produktów, procesów lub usług albo prowadzić do ich znaczącego ulepszenia. Istotne jest zatem zarówno pochodzenie lub sposób utrwalenia rozwiązania, jak i jego zastosowanie oraz potencjalny rezultat gospodarczy lub organizacyjny. Ulepszenie powinno mieć wyraźny charakter, a nie sprowadzać się do drobnej, nieistotnej zmiany.

Pojęcie służy w tej ustawie do wyodrębnienia rozwiązań, które mogą być traktowane jako technologiczne podstawy działalności innowacyjnej i wiązać się z przewidzianymi w niej formami wsparcia. Ma więc znaczenie przy ocenie, czy dane rozwiązanie mieści się w zakresie regulacji dotyczącej wspierania innowacji. W praktyce pozwala odróżnić nową technologię od samego projektu, ogólnej koncepcji biznesowej lub informacji pozbawionej technicznego zastosowania. Ochrona patentowa nie jest konieczna, ponieważ definicja obejmuje także nieopatentowaną wiedzę techniczną oraz rezultaty prac i badań, o ile mogą one prowadzić do tworzenia nowych lub znacząco ulepszonych produktów, procesów albo usług.