Nosiciel

„Nosiciel” to osoba, która nie ma objawów choroby zakaźnej, ale w jej organizmie znajdują się i utrzymują biologiczne czynniki chorobotwórcze. Z tego powodu może stanowić potencjalne źródło zakażenia dla innych osób. Pojęcie nie opisuje więc osoby chorej w znaczeniu widocznych lub odczuwalnych objawów, lecz osobę, która może przenosić czynnik chorobotwórczy mimo braku oznak choroby.

Definicja tego hasła znajduje się w ustawie „o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi”. Jej konstrukcja opiera się na kilku łącznych elementach:

• chodzi o osobę, a nie o sam czynnik chorobotwórczy lub jego obecność w środowisku;
• osoba nie wykazuje objawów choroby zakaźnej;
• w jej organizmie bytują biologiczne czynniki chorobotwórcze;
• ich obecność sprawia, że osoba ta może być źródłem zakażenia innych.

Istotne jest słowo „potencjalne”. Definicja wskazuje na możliwość stanowienia źródła zakażenia, a nie przesądza, że do zakażenia rzeczywiście doszło ani że każda osoba mająca taki status zakaża inne osoby. Sam brak objawów nie wyklucza zatem znaczenia takiej osoby dla szerzenia się choroby zakaźnej.

W ustawie określenie „nosiciel” służy odróżnieniu osoby bezobjawowej, w której organizmie obecne są czynniki chorobotwórcze, od osoby, u której występują objawy choroby, a także od osoby, która nie ma takich czynników w organizmie. Ma to znaczenie przy opisywaniu zagrożenia zakażeniem oraz przy stosowaniu przepisów dotyczących zapobiegania i zwalczania zakażeń. W praktyce pojęcie pozwala uwzględnić w działaniach z zakresu ochrony zdrowia również osoby, których stan nie wskazuje na chorobę, lecz które z uwagi na obecność czynników chorobotwórczych mogą mieć znaczenie dla zakażenia innych.