Norma zharmonizowana

Norma zharmonizowana to, w rozumieniu ustawy „Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego”, norma uznawana za zharmonizowaną na podstawie przepisów Unii Europejskiej dotyczących normalizacji europejskiej. Nie chodzi więc o każdą normę techniczną stosowaną przy projektowaniu, wytwarzaniu lub badaniu materiałów wybuchowych. Aby dana norma mogła być uznana za zharmonizowaną na potrzeby tej ustawy, musi mieścić się w zakresie pojęcia określonego w przepisach unijnych oraz mieć opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej tytuł i numer.

Publikacja tych danych ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala jednoznacznie ustalić, jakie wydanie i jaki dokument są objęte odniesieniem do normy zharmonizowanej. Samo istnienie normy, jej stosowanie w praktyce albo uznawanie jej przez określone podmioty nie wystarcza, jeżeli nie została ona wskazana w wymagany sposób w unijnym publikatorze. Norma zharmonizowana jest zatem kategorią prawną, a nie wyłącznie opisem dokumentu o określonej treści technicznej.

W ustawie pojęcie to służy wskazaniu norm, które mogą stanowić wspólny, europejski punkt odniesienia przy ocenie zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z wymaganiami przewidzianymi w przepisach. Odwołanie do takiej normy ułatwia producentom i innym uczestnikom obrotu ustalenie, jakie rozwiązania techniczne, metody badań lub sposoby weryfikacji mogą być wykorzystane przy wykazywaniu spełnienia wymagań. Dla organów i podmiotów dokonujących oceny zgodności publikacja tytułu i numeru normy pozwala natomiast sprawdzić, czy powołany dokument rzeczywiście należy do kategorii norm zharmonizowanych objętych ustawą.

Definicja ustawowa odsyła w tym zakresie do unijnych przepisów o normalizacji europejskiej. Oznacza to, że znaczenie tego terminu należy odczytywać łącznie z tymi przepisami, a nie wyłącznie na podstawie potocznego rozumienia słowa „norma”.