Norma wyżywienia

Norma wyżywienia to określony w przepisach standard żywienia, który wskazuje zakres i sposób zapewnienia posiłków osobom uprawnionym, a w niektórych przypadkach także zwierzętom służbowym. Obejmuje w szczególności rodzaj, ilość lub wartość produktów i posiłków przypadających na określony czas, najczęściej na dobę. Nie jest to ogólna norma żywieniowa dla wszystkich obywateli, lecz instrument służący realizacji uprawnień związanych ze służbą, szkoleniem, wykonywaniem zadań albo szczególnymi warunkami pracy.

Normy wyżywienia występują przede wszystkim w przepisach dotyczących Sił Zbrojnych, służb specjalnych, Straży Granicznej oraz Służby Celno-Skarbowej. Są ustanawiane w aktach wykonawczych i przypisywane określonym grupom osób lub sytuacjom. W zależności od regulacji mogą obejmować:

• normę podstawową, stosowaną w zwykłych warunkach służby;
• normy dodatkowe, w tym dodatkową normę chleba;
• normy specjalne, związane na przykład ze szkoleniem, zawodami sportowymi lub wykonywaniem zadań w szczególnych warunkach;
• posiłki profilaktyczne albo inne zwiększone świadczenia żywieniowe.

Przepisy mogą określać nie tylko samą normę, lecz także osoby uprawnione, warunki jej stosowania, możliwość podwyższenia lub zmniejszenia oraz zasady łączenia kilku norm. Jeżeli zapewnienie posiłku w naturze nie jest możliwe albo przepisy tak stanowią, uprawnienie może zostać zrealizowane przez wypłatę równoważnika pieniężnego lub ryczałtu. Wysokość takiego świadczenia może być powiązana z konkretną normą.

W odniesieniu do psów i koni służbowych norma wyżywienia wyznacza sposób dostosowania żywienia do ich potrzeb, również po wycofaniu z użycia. W praktyce norma wyżywienia stanowi podstawę organizacji żywienia, ustalania kosztów oraz rozliczania świadczeń przysługujących funkcjonariuszom, żołnierzom i innym osobom objętym właściwymi regulacjami.