Norma europejska

„Norma europejska” to pojęcie techniczne używane w ustawie o elektronicznym fakturowaniu w zamówieniach publicznych, koncesjach na roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwie publiczno-prywatnym. Oznacza normę albo zestaw norm europejskich związanych z fakturowaniem elektronicznym, a także określone syntaktyki, czyli ustalone sposoby zapisu i struktury danych zawartych w e-fakturze.

O uznaniu danej normy lub syntaktyki za objętą tym pojęciem decyduje nie samo jej istnienie, lecz opublikowanie odniesienia do niej w decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej wskazanej w ustawie. Definicja odsyła więc do konkretnego unijnego aktu, który identyfikuje właściwą normę europejską dotyczącą faktur elektronicznych oraz wykaz syntaktyk zgodnych z wymaganiami dotyczącymi e-fakturowania.

W praktyce pojęcie wyznacza wspólne ramy techniczne dla elektronicznej wymiany faktur w obszarach objętych ustawą. Norma opisuje ogólne wymagania dotyczące faktury elektronicznej, natomiast syntaktyka określa, w jakim formacie i według jakiej struktury informacje mają zostać zapisane oraz przekazane. Dzięki temu systemy używane przez zamawiających, wykonawców, koncesjonariuszy i partnerów prywatnych mogą prawidłowo odczytywać i przetwarzać te same dane.

Znaczenie tego pojęcia polega przede wszystkim na wskazaniu, jakie rozwiązania techniczne są uznawane za właściwe dla elektronicznego fakturowania w zamówieniach publicznych i podobnych stosunkach. Ułatwia to zapewnienie interoperacyjności, czyli współdziałania różnych systemów informatycznych, oraz ogranicza ryzyko, że faktura zostanie sporządzona w formacie niezrozumiałym dla odbiorcy. Odwołanie do normy i syntaktyk pozwala zatem jednoznaczniej ustalić, jakie standardy powinny być uwzględniane przy obsłudze e-faktur w zakresie regulowanym przez ustawę.