NIP

NIP to formalny numer służący do identyfikacji podatkowej osoby lub podmiotu, któremu został nadany na podstawie przepisów regulujących ewidencję i identyfikację podatników oraz płatników. W rozumieniu ustawy o pracowniczych programach emerytalnych nie jest to numer tworzony na potrzeby samego programu, lecz istniejący identyfikator uzyskany w odrębnym trybie.

Istotą tego pojęcia są dwa elementy. Po pierwsze, chodzi o konkretny numer identyfikacji podatkowej. Po drugie, znaczenie ma sposób jego uzyskania, czyli nadanie zgodnie z właściwymi przepisami dotyczącymi ewidencji podatników i płatników. Oznacza to, że za NIP nie można uznać dowolnego numeru używanego przez podmiot w obrocie. Musi to być numer pochodzący z przewidzianego prawem systemu identyfikacji podatkowej.

W ustawie o pracowniczych programach emerytalnych NIP pełni funkcję jednoznacznego oznaczenia podmiotu w zakresie, w jakim ustawa posługuje się danymi identyfikacyjnymi. Ułatwia prawidłowe wskazanie właściwego podatnika albo płatnika oraz ogranicza ryzyko pomylenia podmiotów o podobnych nazwach. Jego praktyczne znaczenie polega więc na tym, że pozwala powiązać dane, dokumenty lub czynności z właściwym podmiotem bez konieczności opierania się wyłącznie na jego nazwie.

Najważniejsze cechy pojęcia:

• jest to numer, a nie nazwa ani oznaczenie handlowe;
• służy identyfikacji podatkowej;
• musi zostać nadany w trybie określonym w przepisach o ewidencji i identyfikacji podatników i płatników;
• jego definicja w ustawie o pracowniczych programach emerytalnych odsyła do regulacji dotyczących tego odrębnego systemu.

NIP ma znaczenie także poza tą ustawą. W przepisach o spółkach handlowych należy do informacji identyfikujących spółkę, które mogą być ujawniane w jej dokumentach i na stronach internetowych. Z kolei przepisy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników regulują również skutki uznania wcześniej nadanych numerów za NIP.