Niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy

Niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy to kategoria przewozu, w której transport jest wykonywany dla własnych potrzeb podmiotu, a jego realizacja wiąże się z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Pojęcie to łączy więc dwa elementy: własny cel przewozu oraz międzynarodowy charakter przejazdu.

„Na potrzeby własne” oznacza, że przewóz nie stanowi samodzielnej usługi wykonywanej w celu uzyskania zarobku, lecz służy działalności, zadaniom albo interesom podmiotu, który go organizuje. Istotne jest zatem przeznaczenie przewozu i sposób jego wykonywania, a nie tylko sam fakt przemieszczenia osób lub rzeczy. Drugą konieczną przesłanką jest przekroczenie polskiej granicy. Przejazd odbywający się wyłącznie na terytorium Polski nie mieści się w tej kategorii, nawet jeżeli jest realizowany na potrzeby własne.

Określenie „międzynarodowy” odnosi się tu do transgranicznego charakteru przewozu, natomiast „niezarobkowy” wskazuje, że przewóz nie jest podejmowany jako działalność nastawiona na uzyskanie wynagrodzenia za wykonanie transportu. Nie wystarczy więc samo użycie pojazdu poza granicami kraju. Musi wystąpić jednocześnie własny cel przewozu oraz przejazd z przekroczeniem granicy Polski.

W ustawie „Transport drogowy” pojęcie to służy wyodrębnieniu szczególnego rodzaju przewozu drogowego i odróżnieniu go od międzynarodowego transportu wykonywanego zarobkowo. Ma to znaczenie przy ustalaniu, jakie przepisy dotyczą danego przejazdu oraz jak należy zakwalifikować konkretną działalność transportową. W praktyce przy ocenie przewozu trzeba zatem ustalić, komu i czemu ma on służyć, a następnie sprawdzić, czy w ramach tego przewozu dochodzi do przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.ырҭа