Niezależny agregator

Niezależny agregator to podmiot, który działa w obszarze agregacji energii elektrycznej i pozostaje odrębny od sprzedawcy energii elektrycznej obsługującego danego odbiorcę. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie Prawo energetyczne. O niezależności decydują dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie.

Po pierwsze, agregator nie może być powiązany ze sprzedawcą energii elektrycznej tego odbiorcy. Chodzi więc o brak relacji, które powodowałyby, że agregator i sprzedawca stanowią podmioty zależne, współpracujące w ramach określonej struktury albo pozostające w innym związku mającym znaczenie dla ich samodzielności. Sama definicja nie rozwija wszystkich rodzajów takich powiązań, lecz wskazuje, że agregator powinien być odrębny od sprzedawcy przypisanego do odbiorcy.

Po drugie, agregator nie może należeć do grupy kapitałowej, do której należy ten sprzedawca. Ocena tej przesłanki odbywa się z uwzględnieniem pojęcia grupy kapitałowej stosowanego w przepisach o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie wystarczy zatem formalna odrębność obu podmiotów, jeżeli w rzeczywistości są one częścią tej samej grupy kapitałowej.

W praktyce określenie „niezależny agregator” służy odróżnieniu agregatora działającego samodzielnie od podmiotu powiązanego ze sprzedawcą energii elektrycznej odbiorcy. Ma to znaczenie przy ustalaniu, czy dany podmiot spełnia warunki przewidziane dla tej kategorii w ustawie. Analizie podlegają przede wszystkim relacje z konkretnym sprzedawcą oraz przynależność do grupy kapitałowej. Niezależność nie oznacza braku jakichkolwiek kontaktów gospodarczych z innymi uczestnikami rynku, lecz spełnienie wskazanych w definicji warunków dotyczących powiązań i struktury kapitałowej.