o fundacji rodzinnej

Prawo do świadczenia przedemerytalnego może przysługiwać osobie, która spełnia warunki związane z wiekiem, stażem uprawniającym do emerytury i przyczyną zakończenia zatrudnienia. W jednym z przypadków chodzi o likwidację albo niewypłacalność pracodawcy. Zatrudnienie musi trwać co najmniej 6 miesięcy, a wymagany wiek wynosi 56 lat dla kobiety i 61 lat dla mężczyzny. Okres uprawniający do emerytury powinien wynosić odpowiednio co najmniej 20 albo 25 lat. Inne zasady dotyczą rozwiązania pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Wtedy wymagany wiek to co najmniej 55 lat dla kobiety i 60 lat dla mężczyzny, a staż wynosi co najmniej 30 albo 35 lat. Przepis obejmuje także osoby prowadzące nieprzerwanie działalność pozarolniczą przez co najmniej 24 miesiące, które opłaciły składki i przed ogłoszeniem upadłości osiągnęły wymagany wiek oraz staż. Uprawnienie może również wiązać się z ustaniem renty z tytułu niezdolności do pracy albo określonych świadczeń opiekuńczych. W takich przypadkach konieczna jest rejestracja w powiatowym urzędzie pracy w terminie 30 albo 60 dni, odpowiednio długi okres pobierania danego świadczenia oraz wymagany wiek i staż. Przepis przewiduje również możliwość uzyskania świadczenia przy długim stażu, bez wskazania minimalnego wieku. Przy rozwiązaniu pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy wymagany staż to 35 lat dla kobiety i 40 lat dla mężczyzny. Przy likwidacji albo niewypłacalności pracodawcy wymagany staż, ustalony na koniec roku poprzedzającego rozwiązanie zatrudnienia, wynosi 34 albo 39 lat. We wszystkich opisanych sytuacjach świadczenie przysługuje po co najmniej 180 dniach pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Osoba musi nadal być zarejestrowana, nie może bez uzasadnionej przyczyny odrzucić odpowiedniej pracy lub określonych form zatrudnienia i powinna złożyć wniosek w ciągu 30 dni od otrzymania dokumentu potwierdzającego ten okres.

o świadczeniach przedemerytalnych

Przepis nakłada na syndyka obowiązek niezwłocznego wykonania zadań, które wynikają z przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Oznacza to, że syndyk powinien bez zbędnej zwłoki podjąć czynności przewidziane w tych przepisach. Sam artykuł nie opisuje szczegółowo tych czynności, lecz wskazuje na konieczność ich wykonania przez syndyka. Druga część przepisu dotyczy środków przekazanych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Takie środki nie stają się częścią masy upadłości. Nie mogą więc służyć do zaspokojenia wszystkich wierzycieli uczestniczących w postępowaniu upadłościowym. Środki z Funduszu mogą zostać wykorzystane wyłącznie na rzecz osób uprawnionych do ich odbioru. Przepis rozdziela zatem te środki od majątku przeznaczonego na zaspokojenie innych wierzycieli. Decydujące znaczenie ma ich pochodzenie z Funduszu oraz to, czy dany odbiorca jest osobą uprawnioną do ich otrzymania.

Niewypłacalność pracodawcy

Niewypłacalność pracodawcy w przepisach

o fundacji rodzinnej1 przepis

o świadczeniach przedemerytalnych1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis