Art. 523 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) reguluje instytucję kasacji, która jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia orzeczeń sądowych. Kasacja może być wniesiona tylko z określonych powodów, co ma na celu ograniczenie jej stosowania do przypadków rzeczywiście wymagających interwencji Sądu Najwyższego.

#### § 1 - Podstawy kasacji

Kasacja może być wniesiona z dwóch głównych powodów:
1. **Uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k.** - Są to tzw. bezwzględne przyczyny odwoławcze, które obejmują najpoważniejsze naruszenia procesowe, takie jak np. brak właściwości sądu, udział w wydaniu orzeczenia osoby nieuprawnionej, czy też wydanie wyroku przez sąd w niewłaściwym składzie.
2. **Inne rażące naruszenie prawa** - Naruszenie to musi być na tyle poważne, że mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Przykładem może być błędne zastosowanie przepisów prawa materialnego lub proceduralnego, które mogło wpłynąć na wynik sprawy.

Kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary, co oznacza, że nie można jej użyć tylko do kwestionowania wysokości nałożonej kary, jeśli nie towarzyszą temu inne poważne uchybienia.

#### § 2 - Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego

Ograniczenie dotyczące niewspółmierności kary nie stosuje się do kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego w sprawach o zbrodnie. W takich przypadkach Prokurator Generalny ma szersze uprawnienia do wniesienia kasacji, co może być uzasadnione szczególną wagą i charakterem tych przestępstw.

#### § 3 - Kasacja na korzyść i na niekorzyść

Kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie w przypadku skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Oznacza to, że kasacja na korzyść nie jest dopuszczalna w przypadku skazania na karę w zawieszeniu lub inne łagodniejsze kary.

Kasację na niekorzyść oskarżonego można wnieść jedynie w przypadku uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Ograniczenie to ma na celu ochronę praw oskarżonego i zapobieżenie nadużyciom ze strony organów ścigania.

#### § 4 - Wyjątki od ograniczeń

Ograniczenia przewidziane w § 2 i 3 nie dotyczą kasacji:
1. **Wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.** - W przypadku bezwzględnych przyczyn odwoławczych kasacja jest dopuszczalna niezależnie od innych ograniczeń.
2. **W wypadku określonym w art. 521 k.p.k.** - Art. 521 k.p.k. dotyczy kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich, co daje tym organom dodatkowe uprawnienia do wniesienia kasacji w szczególnych przypadkach.

### Podsumowanie

Art. 523 k.p.k. wprowadza istotne ograniczenia w zakresie wniesienia kasacji, co ma na celu zapewnienie, że ten nadzwyczajny środek zaskarżenia będzie stosowany jedynie w przypadkach rzeczywiście wymagających interwencji Sądu Najwyższego. Ograniczenia te mają na celu ochronę stabilności orzeczeń sądowych oraz zapobieżenie nadużyciom w korzystaniu z kasacji. Jednocześnie, przepisy te przewidują pewne wyjątki, które pozwalają na wniesienie kasacji w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co zapewnia elastyczność i sprawiedliwość w stosowaniu prawa.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Przepis określa, kiedy można wnieść kasację. Podstawą mogą być uchybienia wskazane w art. 439 § 1 Kodeksu postępowania karnego, a także inne rażące naruszenie prawa. Kasację można oprzeć również na niewspółmierności kary, czyli na twierdzeniu, że wymierzona kara jest nieadekwatna. Przepis wskazuje więc zarówno naruszenia prawa, jak i ocenę surowości kary jako możliwe przyczyny kasacji.

o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów

Kasacja w sprawach dyscyplinarnych nie służy do ponownego badania całej sprawy. Można ją oprzeć wyłącznie na dwóch podstawach: rażącym naruszeniu prawa albo rażącej niewspółmierności orzeczonej kary dyscyplinarnej.

### Najważniejsze punkty
- Katalog podstaw jest zamknięty, więc inne zarzuty nie otwierają drogi kasacyjnej.
- Naruszenie prawa musi mieć charakter rażący; zwykła wadliwość wykładni nie wystarcza.
- Druga podstawa dotyczy samego wymiaru kary dyscyplinarnej i również wymaga rażącej dysproporcji.
- Przepis nie pozwala kwestionować ustaleń faktycznych ani oceny dowodów.

Niewspółmierność kary

Niewspółmierność kary w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia1 przepis

o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów1 przepis

Prawo o adwokaturze1 przepis