Hasło słownika
Niespożywczy materiał celulozowy
Występuje w 1 akcie prawnym, w sumie 1 raz.
- 1akt prawny
- 1przepis
Niespożywczy materiał celulozowy - definicja
Niespożywczy materiał celulozowy to, w rozumieniu ustawy „o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, rodzaj surowca roślinnego lub bioodpadu, który może być rozpatrywany jako źródło składników wykorzystywanych w obszarze biokomponentów i biopaliw ciekłych. Nazwa wskazuje, że nie chodzi o produkty przeznaczone do spożycia, lecz przede wszystkim o pozostałości, części roślin oraz materiały powstające po ich przetworzeniu.
Podstawową cechą takiego materiału jest skład. Powinien on składać się głównie z celulozy i hemicelulozy, a jednocześnie zawierać mniej ligniny niż materiał lignocelulozowy. Są to więc surowce o określonej strukturze roślinnej, ocenianej nie tylko według pochodzenia, ale także według zawartości poszczególnych składników.
Definicja obejmuje kilka grup materiałów:
- pozostałości po zbiorach roślin spożywczych i paszowych, w tym słomę, łodygi zbóż, łuski nasion i łupiny;
- trawiaste rośliny energetyczne o małej zawartości skrobi, takie jak życica, proso rózgowate, miskantus i arundo trzcinowate;
- uprawy okrywowe;
- pozostałości powstające podczas przetwarzania roślin, także spożywczych i paszowych, po usunięciu z nich olejów roślinnych, cukrów, skrobi i białek;
- bioodpady w rozumieniu przepisów o odpadach.
Istotne jest zatem, że materiał nie musi pochodzić wyłącznie z roślin uprawianych jako surowiec energetyczny. Może powstać również jako uboczny efekt produkcji rolnej lub przetwarzania surowców roślinnych. O zakwalifikowaniu decyduje łączne spełnienie kryteriów dotyczących składu, zawartości ligniny oraz przynależności do jednej z wymienionych grup.
W praktyce pojęcie służy do uporządkowania i odróżnienia określonych surowców roślinnych oraz bioodpadów od innych materiałów, w szczególności od materiału lignocelulozowego. Ma znaczenie przy ustalaniu, jakie surowce mogą być uwzględniane w rozwiązaniach dotyczących wytwarzania biokomponentów i biopaliw ciekłych. Definicja pozwala więc ocenić, czy konkretny materiał odpowiada ustawowej kategorii, a nie tylko potocznie uznać go za odpad roślinny lub biomasę.
Opracowanie redakcyjne Kancelarium. Ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.