Nierówne traktowanie

Nierówne traktowanie to pojęcie używane w ustawie „o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania” na określenie różnych form nieakceptowanego traktowania osób fizycznych. Nie chodzi wyłącznie o sytuację, w której jedna osoba jest traktowana gorzej od innej. Zakres tego pojęcia obejmuje także określone zachowania, które prowadzą do takiego skutku albo wiążą się z naruszeniem zasady równego traktowania.

Zgodnie z ustawową definicją nierówne traktowanie może polegać na jednym zachowaniu lub na kilku zachowaniach należących do wskazanych kategorii:

• dyskryminacji bezpośredniej,
• dyskryminacji pośredniej,
• molestowaniu,
• molestowaniu seksualnym,
• mniej korzystnym traktowaniu osoby, która odrzuciła molestowanie lub molestowanie seksualne albo podporządkowała się takim zachowaniom,
• zachęcaniu do tych zachowań lub ich nakazywaniu.

Istotne jest więc nie tylko samo odmienne traktowanie, lecz także jego forma i związek z wymienionymi zachowaniami. Ustawa traktuje jako nierówne traktowanie również pogorszenie sytuacji osoby fizycznej z powodu jej reakcji na molestowanie lub molestowanie seksualne. Ochroną objęta jest zatem zarówno osoba, która takich zachowań nie akceptuje, jak i osoba, która im się podporządkowała, jeżeli właśnie z tego powodu została potraktowana mniej korzystnie.

Pojęcie ma charakter zbiorczy. Pozwala ująć pod jedną nazwą różne sposoby naruszania równego traktowania, w tym zachowania skierowane bezpośrednio do osoby, oddziaływanie pośrednie, a także działania polegające na wywieraniu wpływu przez zachęcanie lub wydawanie poleceń. W praktyce znaczenie ma ustalenie, czy konkretne zachowanie osoby fizycznej mieści się w którejś z tych kategorii. Od tego może zależeć zastosowanie przepisów ustawy dotyczących równego traktowania i ocena danego zachowania w świetle przyjętej w niej ochrony.