Przepis ustanawia zasadę, że nazwa lub oznaczenie jednostki miary powinny występować w określonej formie. Nie wolno samodzielnie dopisywać do nich innych wyrazów, wskaźników ani liter. Wyjątek obejmuje tylko te elementy, które zostały wyraźnie przewidziane w rozporządzeniu. Oznacza to, że dodatkowe oznaczenia są dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy wynikają z tego aktu, a nie z decyzji osoby posługującej się jednostką.

w sprawie legalnych jednostek miar #przypis#1#przypis#

Nazwy jednostek miar należy zasadniczo zapisywać małą literą. Wyjątek może wynikać z ogólnych zasad polskiej pisowni. W tekstach drukowanych nazwy te powinny być zapisane czcionką prostą, a nie wyróżnione kursywą. Nazwy jednostek podlegają także odmianie zgodnie z zasadami języka polskiego, czyli ich forma może zmieniać się zależnie od miejsca w zdaniu.

Przepis wskazuje sposób zapisywania jednostek złożonych, czyli takich, których nazwa lub oznaczenie powstaje przez połączenie kilku elementów. Do ich tworzenia można wykorzystywać nazwy albo oznaczenia jednostek podstawowych i pochodnych SI, a także jednostek dopuszczonych. Oznacza to, że zapis jednostki złożonej powinien być zbudowany wyłącznie z tych uznanych jednostek, w odpowiednio utworzonym wyrażeniu.

Nazwa jednostki

Nazwa jednostki w przepisach

w sprawie legalnych jednostek miar #przypis#1#przypis#3 przepisy