Nartostrada

Nartostrada to w rozumieniu ustawy „Bezpieczeństwo i ratownictwo w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich” wyznaczony teren przeznaczony do jazdy na nartach zjazdowych lub snowboardzie. Jej podstawową cechą jest szerokość wynosząca co najmniej 3 m. Nie jest to jednak dowolna przestrzeń, po której można zjeżdżać. Z definicji wynika także jej funkcja komunikacyjna.

Nartostrada służy przede wszystkim do przemieszczania się pomiędzy różnymi elementami infrastruktury narciarskiej. Może łączyć narciarskie trasy zjazdowe ze zorganizowanymi terenami narciarskimi, a także prowadzić do stacji kolei, wyciągów lub taśm przeznaczonych do przewozu osób. Może również pełnić funkcję drogi dojazdowej do dróg, parkingów i obiektów użyteczności publicznej. O zakwalifikowaniu danego terenu jako nartostrady decyduje więc łączne występowanie przeznaczenia narciarskiego, wymaganej szerokości oraz wskazanego związku z komunikacją na terenie górskim lub narciarskim.

W praktyce nartostrada umożliwia bezpieczne i uporządkowane dotarcie z jednego miejsca do drugiego, na przykład z trasy zjazdowej do wyciągu albo z terenu narciarskiego do parkingu. Pomaga wyodrębnić ciągi przeznaczone dla narciarzy i snowboardzistów od innych części infrastruktury oraz właściwie organizować ruch na obszarze, na którym uprawiane są sporty zimowe. Ma to znaczenie dla stosowania zasad dotyczących bezpieczeństwa i oznaczania tras.

Pojęcie nartostrady występuje również w przepisach dotyczących stopni trudności tras narciarskich oraz sposobu ich oznaczania. W tym kontekście nartostrady są uwzględniane razem z trasami zjazdowymi i biegowymi, a ich trudność może być przedstawiana za pomocą określonych oznaczeń kolorystycznych. Dzięki temu użytkownik może rozpoznać charakter trasy i dostosować wybór przejazdu do jej oznaczonego stopnia trudności.