Narodowy Rachunek Zdrowia

Narodowy Rachunek Zdrowia to całościowe, uporządkowane przedstawienie wydatków związanych z ochroną zdrowia. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych” i służy opisaniu, jak kształtują się nakłady na ochronę zdrowia w ujęciu obejmującym różne aspekty finansowania oraz realizacji usług medycznych.

Podstawą Narodowego Rachunku Zdrowia jest zebranie informacji o wszystkich wydatkach na ochronę zdrowia, a nie tylko o wybranej grupie kosztów lub jednym źródle pieniędzy. Zestawienie powinno pokazywać:

• źródła finansowania, czyli to, skąd pochodzą środki przeznaczone na ochronę zdrowia;
• dostawców usług medycznych, a więc podmioty, za pośrednictwem których usługi te są udzielane;
• funkcje usług medycznych, czyli cel lub rodzaj działań, na które przeznaczane są wydatki.

Istotną cechą tego rachunku jest przejrzystość oraz rzetelność gromadzonych danych. Oznacza to, że informacje powinny być przedstawiane w sposób czytelny, uporządkowany i pozwalający właściwie ocenić zakres wydatków, ich finansowanie oraz przeznaczenie. Dane nie mogą być przypadkowym zbiorem kwot, lecz powinny tworzyć spójny obraz systemu ochrony zdrowia.

W praktyce Narodowy Rachunek Zdrowia ułatwia analizę przepływu środków w ochronie zdrowia. Pozwala jednocześnie spojrzeć na wydatki z kilku perspektyw: kto je finansuje, kto świadczy usługi oraz jakim funkcjom ochrony zdrowia służą. Dzięki temu możliwe jest bardziej przejrzyste porównywanie poszczególnych obszarów i pełniejsze przedstawienie skali finansowania ochrony zdrowia. Pojęcie obejmuje więc nie pojedyncze świadczenie ani jeden dokument rozliczeniowy, lecz kompleksowe zestawienie danych dotyczących wydatków, ich źródeł, wykonawców usług i przeznaczenia.