Narciarska trasa zjazdowa

Narciarska trasa zjazdowa to, w rozumieniu ustawy „Bezpieczeństwo i ratownictwo w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich”, teren przygotowany i przeznaczony do uprawiania narciarstwa albo snowboardingu. Nie chodzi więc wyłącznie o wyznaczony ślad, którym poruszają się narciarze, lecz o przestrzeń związaną ze zjazdem i warunkami, w jakich ten zjazd się odbywa.

Podstawowym elementem takiej trasy jest zapewnienie odpowiednio dużej, wolnej przestrzeni do zjazdu. Jej rozmiar i sposób zorganizowania powinny odpowiadać dwóm czynnikom:

• stopniowi trudności trasy, a więc wymaganiom wynikającym z charakteru danego zjazdu,
• zdolności przewozowej znajdujących się przy niej urządzeń transportu linowego i taśmowego, przeznaczonych do przewozu osób.

Definicja łączy zatem sam teren zjazdowy z urządzeniami, które obsługują ruch osób korzystających z tego terenu. Trasa powinna zapewniać przestrzeń odpowiednią nie tylko dla warunków technicznych zjazdu, lecz także dla liczby osób, które mogą być na nią kierowane przez sąsiadujące urządzenia transportowe. Znaczenie ma więc relacja między trudnością trasy, dostępną przestrzenią oraz możliwościami przewozowymi urządzeń.

Pojęcie służy ustaleniu, jakie tereny są objęte ustawowymi zasadami bezpieczeństwa i ratownictwa na zorganizowanych terenach narciarskich. W praktyce pozwala ocenić, czy dany obszar rzeczywiście odpowiada ustawowej charakterystyce narciarskiej trasy zjazdowej, a także czy jego organizacja pozostaje dostosowana do warunków zjazdu i natężenia ruchu wynikającego z działania urządzeń transportowych. Definicja wskazuje tym samym, że trasa nie jest rozpatrywana w oderwaniu od sposobu korzystania z niej oraz infrastruktury służącej do transportu narciarzy i snowboardzistów.