Przepis określa kolejność, w jakiej z osobnej masy upadłości zaspokaja się poszczególne należności. Oznacza to, że wskazane pozycje nie są traktowane równorzędnie, lecz są uwzględniane jedna po drugiej, zgodnie z kolejnością podaną w przepisie. W pierwszej kolejności pokrywa się koszty likwidacji osobnej masy upadłości. Do tych kosztów przepis wyraźnie zalicza także wynagrodzenie kuratora. Dopiero po zaspokojeniu tych kosztów przewidziano zaspokojenie należności obligatariuszy. Należności obligatariuszy zaspokaja się w ich cenie nominalnej. Po nich przychodzi kolej na odsetki, określone w przepisie także jako kupony. Przepis nie wskazuje w tym miejscu innego sposobu ustalania ani podziału tych należności, lecz ustanawia jedynie kolejność ich zaspokajania z osobnej masy upadłości.

Prawo upadłościowe

Przepis dotyczy sytuacji, w której osobna masa upadłości nie wystarcza, aby w pełni zaspokoić należności obligatariuszy. Chodzi o przypadek, gdy środki znajdujące się w tej masie są zbyt małe, by pokryć całość należnych im kwot. Pełne zaspokojenie oznacza uregulowanie należności w całości. Jeżeli jest to niemożliwe, pozostaje niezaspokojona część należności. Niezaspokojone należności obligatariuszy podlegają zaspokojeniu z funduszu masy upadłości. Oznacza to, że brakująca część nie pozostaje bez źródła zaspokojenia, lecz może być pokryta ze wskazanego funduszu. Przepis nie określa w tym miejscu szczegółowego sposobu obliczania należności ani kolejności wykonywania poszczególnych czynności. Wprowadza natomiast zasadę, zgodnie z którą niewystarczalność osobnej masy upadłości powoduje sięgnięcie do funduszu masy upadłości w zakresie należności, których nie udało się zaspokoić.

Należność obligatariusza

Należność obligatariusza w przepisach

Prawo upadłościowe2 przepisy