Nadzwyczajnym publicznym wsparciu finansowym

„Nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe” to szczególna forma pomocy ze środków publicznych, której celem jest poprawa sytuacji finansowej domu maklerskiego albo grupy firm inwestycyjnych obejmującej taki dom maklerski. Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” i służy określeniu działań podejmowanych w sytuacji, gdy podmiot wymaga wsparcia dla zachowania lub odzyskania stabilności.

Wsparcie może przyjąć postać pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Obejmuje także inne publiczne wsparcie finansowe udzielane na poziomie ponadnarodowym, jeżeli analogiczne działanie podjęte na poziomie krajowym byłoby uznane za pomoc państwa. Definicja obejmuje więc zarówno instrumenty krajowe, jak i pomoc organizowaną ponad granicami państwa, pod warunkiem że ma ona publiczny charakter i odpowiada celom wskazanym w ustawie.

Istotne są trzy elementy takiego wsparcia:

• pochodzi ono od podmiotu publicznego lub jest udzielane z wykorzystaniem środków publicznych,
• służy utrzymaniu albo przywróceniu rentowności, płynności lub wypłacalności,
• beneficjentem jest dom maklerski albo grupa firm inwestycyjnych, której częścią jest dom maklerski.

Rentowność odnosi się do zdolności prowadzenia działalności w sposób zapewniający jej ekonomiczne funkcjonowanie, płynność do możliwości regulowania bieżących zobowiązań, a wypłacalność do zdolności wykonywania wszystkich zobowiązań. Wsparcie może być zatem ukierunkowane na różne problemy finansowe, od przejściowych trudności z płatnościami po potrzebę odbudowy ogólnej zdolności do dalszego działania.

W praktyce zakwalifikowanie danego działania jako nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego ma znaczenie dla stosowania przepisów dotyczących stabilności rynku i postępowania wobec zagrożonych firm inwestycyjnych. Definicja wskazuje również, że w jej zakresie mieszczą się działania, o których mowa w ustawie o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej. Pojęcie pozwala więc wyodrębnić interwencje publiczne podejmowane nie w zwykłym toku działalności, lecz w celu ochrony zdolności domu maklerskiego lub właściwej grupy do dalszego funkcjonowania.