Nadużycie prawa oznacza korzystanie z przysługującego uprawnienia w sposób sprzeczny z jego celem, zasadami uczciwego postępowania lub funkcją, jaką prawo ma spełniać. Samo istnienie prawa po stronie określonej osoby nie uzasadnia każdego sposobu jego wykonywania. Ocenie podlega przede wszystkim sposób, cel i skutki działania, a także to, czy uprawnienie jest wykorzystywane zgodnie z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem.

Nadużycie prawa ma charakter ocenny. Uwzględnia się okoliczności konkretnej sprawy, w szczególności interesy innych uczestników postępowania, rzeczywisty cel czynności oraz jej proporcjonalność. Stwierdzenie nadużycia nie musi oznaczać, że samo uprawnienie nie istniało. Może jednak prowadzić do odmowy udzielenia ochrony prawnej albo do zastosowania innych przewidzianych prawem konsekwencji.

Występują różne postacie tego zjawiska:

- **nadużycie prawa podmiotowego**, gdy uprawniony wykonuje swoje prawo w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego lub jego przeznaczeniem;
- **nadużycie prawa procesowego**, polegające między innymi na podejmowaniu czynności pozornych, powtarzalnych lub obliczonych głównie na przewlekanie postępowania albo utrudnianie działania drugiej stronie;
- **nadużycie prawa w prawie podatkowym**, związane z wykorzystywaniem konstrukcji prawnych lub transakcji, które formalnie odpowiadają przepisom, lecz służą przede wszystkim uzyskaniu korzyści podatkowej sprzecznej z celem tych przepisów.

Skutki nadużycia zależą od dziedziny prawa i rodzaju naruszenia. W postępowaniu cywilnym sąd może pominąć określoną czynność, obciążyć stronę dodatkowymi kosztami albo nałożyć grzywnę. W sprawach podatkowych korzyść uzyskana wskutek nadużycia może zostać zakwestionowana, a rozliczenie może uwzględniać rzeczywisty charakter czynności. W prawie spółek stwierdzenie nadużycia może mieć znaczenie dla rozliczenia kosztów czynności podjętej na żądanie wspólnika. Termin ten służy zatem przeciwdziałaniu wykorzystywaniu prawa w sposób formalnie dopuszczalny, lecz niezgodny z jego funkcją.

Art. 226² Kodeksu postępowania cywilnego wprowadza mechanizmy mające na celu przeciwdziałanie nadużyciom prawa procesowego przez strony postępowania. Przepis ten jest istotnym narzędziem w rękach sądu, który ma na celu zapewnienie sprawiedliwości proceduralnej oraz efektywności postępowania.

#### 1. Pouczenie strony o możliwości zastosowania środków
Przepis ten nakłada na sąd obowiązek pouczenia strony o możliwości zastosowania określonych środków, gdy zachowanie strony wskazuje na nadużycie prawa procesowego. Pouczenie to ma charakter prewencyjny i ma na celu uświadomienie stronie konsekwencji jej działań, co może skłonić ją do zmiany postępowania.

#### 2. Środki stosowane w przypadku stwierdzenia nadużycia prawa procesowego
W przypadku stwierdzenia przez sąd nadużycia prawa procesowego, sąd może zastosować różne środki sankcyjne, które mają na celu zrekompensowanie negatywnych skutków takiego nadużycia oraz zniechęcenie do podobnych działań w przyszłości. Są to:

1. **Grzywna**: Sąd może nałożyć na stronę nadużywającą grzywnę. Jest to środek o charakterze represyjnym, mający na celu ukaranie strony za jej niewłaściwe postępowanie.

2. **Zwrot kosztów**: Niezależnie od wyniku sprawy, sąd może nałożyć na stronę nadużywającą obowiązek zwrotu kosztów w części większej, niż wskazywałby wynik sprawy, a nawet zwrotu kosztów w całości. Ma to na celu zrekompensowanie stronie przeciwnej dodatkowych kosztów poniesionych w wyniku nadużycia.

3. **Podwyższenie kosztów procesu**: Na wniosek strony przeciwnej, sąd może przyznać od strony nadużywającej koszty procesu podwyższone odpowiednio do spowodowanego nadużyciem zwiększenia nakładu pracy strony przeciwnej, nie więcej jednak niż dwukrotnie. Jest to środek mający na celu zrekompensowanie stronie przeciwnej dodatkowego wysiłku i kosztów związanych z przeciwdziałaniem nadużyciu.

4. **Podwyższenie stopy odsetek**: Sąd może podwyższyć stopę odsetek zasądzonych od strony, której nadużycie spowodowało zwłokę w rozpoznaniu sprawy, za czas odpowiadający tej zwłoce. Stopa może zostać podwyższona nie więcej niż dwukrotnie, a przepisów o maksymalnej dopuszczalnej wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie nie stosuje się. Jest to środek mający na celu zrekompensowanie stronie przeciwnej strat wynikających z opóźnienia w rozpoznaniu sprawy.

#### 3. Znaczenie przepisu
Art. 226² Kodeksu postępowania cywilnego ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia sprawiedliwości proceduralnej. Przepis ten chroni strony postępowania przed nadużyciami i zapewnia, że postępowanie sądowe będzie prowadzone w sposób rzetelny i efektywny. Wprowadzenie możliwości nałożenia sankcji za nadużycie prawa procesowego ma również działanie prewencyjne, zniechęcając strony do podejmowania działań mających na celu opóźnienie lub utrudnienie postępowania.

#### 4. Praktyczne zastosowanie
W praktyce sądowej, zastosowanie art. 226² Kodeksu postępowania cywilnego wymaga od sądu dokładnej analizy zachowania stron i okoliczności sprawy. Sąd musi ocenić, czy dane działanie rzeczywiście stanowi nadużycie prawa procesowego i jakie środki będą adekwatne do zaistniałej sytuacji. Ważne jest, aby sąd działał w sposób proporcjonalny i sprawiedliwy, uwzględniając interesy obu stron postępowania.

Podsumowując, art. 226² Kodeksu postępowania cywilnego jest istotnym narzędziem w walce z nadużyciami prawa procesowego, które ma na celu zapewnienie sprawiedliwości proceduralnej oraz efektywności postępowania sądowego.

Kodeks postępowania cywilnego

Kodeks spółek handlowych (ksh)

Podatek od towarów i usług obejmuje przede wszystkim odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Opodatkowany może być także eksport towarów, import towarów na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Dla opodatkowania tych czynności nie ma znaczenia, czy zostały wykonane zgodnie z warunkami i formą wymaganymi przez inne przepisy prawa. Oznacza to, że sam brak zachowania określonych wymogów formalnych nie wyłącza opodatkowania. Podatek obejmuje również towary w sytuacji wskazanej w art. 14, a zasady dotyczące skutków wykonania czynności z naruszeniem warunków lub formy stosuje się do tego przypadku odpowiednio. Przepis reguluje także nadużycie prawa. Jeżeli czynność spełnia formalne warunki, ale została dokonana w ramach transakcji, której zasadniczym celem było uzyskanie korzyści podatkowych sprzecznych z celem przepisów, wywołuje tylko takie skutki podatkowe, jakie powstałyby po odtworzeniu sytuacji istniejącej bez tej czynności. Szczególne wyłączenie dotyczy importu towarów z państwa trzeciego, wykorzystywanych do budowy lub utrzymania mostów transgranicznych albo wspólnych odcinków dróg. Wyłączenie jest możliwe, gdy spełnione są warunki określone w przepisie, w tym gdy w odniesieniu do umowy została wydana odpowiednia decyzja Rady.

o podatku od towarów i usług

Art. 119zzl Ordynacji podatkowej wprowadza procedurę wydawania opinii przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w zakresie transgranicznego przekształcenia, połączenia albo podziału spółki. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że takie operacje nie będą wykorzystywane do unikania opodatkowania lub innych nadużyć podatkowych.

#### Zakres opinii

Opinia wydawana przez Szefa KAS obejmuje dwie główne kwestie:
1. **Ocena ryzyka nadużyć podatkowych**:
   - Czy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że transgraniczne przekształcenie, połączenie albo podział spółki może stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej (dotyczący klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania).
   - Czy operacja może być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
   - Czy operacja może stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

2. **Potwierdzenie zaspokojenia zobowiązań**:
   - Czy zobowiązania pieniężne spółki wobec organów podatkowych lub niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są zaspokojone lub zabezpieczone.

#### Wymogi formalne wniosku

Wniosek o wydanie opinii musi zawierać szczegółowe dane niezbędne do oceny skutków podatkowych planowanej operacji, w tym:
- Wyczerpujący opis czynności oraz powiązań między podmiotami.
- Numer NSP (Numer Seryjny Podatnika) lub wyjaśnienie, dlaczego uzgodnienie nie podlegało zgłoszeniu.
- Cele operacji oraz ekonomiczne lub gospodarcze uzasadnienie.
- Określenie skutków podatkowych, w tym korzyści podatkowych.
- Wskazanie innych korzyści podatkowych oraz czynności planowanych, rozpoczętych lub dokonanych, które mogą mieć wpływ na te korzyści.

#### Dokumenty dołączane do wniosku

Do wniosku należy dołączyć:
- Zaświadczenie, o którym mowa w art. 306e § 1 Ordynacji podatkowej.
- Oświadczenie członków zarządu spółki dotyczące położenia posiadanych przez spółkę nieruchomości na terytorium RP, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
- Dowód wniesienia opłaty za wydanie opinii.

#### Procedura i wzór wniosku

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udostępnić wzór wniosku, co ma na celu usprawnienie procesu jego składania i rozpatrywania.

### Podsumowanie

Art. 119zzl Ordynacji podatkowej stanowi istotny element w systemie kontroli nad transgranicznymi operacjami spółek, mający na celu zapobieganie nadużyciom podatkowym oraz zapewnienie, że zobowiązania wobec organów podatkowych są odpowiednio zaspokojone. Przepis ten wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące treści wniosku oraz dokumentów, które muszą być do niego dołączone, co ma na celu zapewnienie pełnej transparentności i rzetelności ocenianych operacji.

Ordynacja podatkowa

Art. 14na Ordynacji Podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w stosowaniu przepisów art. 14k-14n, które dotyczą interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przepis ten ma na celu zapobieganie nadużyciom prawa podatkowego oraz ograniczanie możliwości uzyskiwania korzyści podatkowych w sposób niezgodny z intencją ustawodawcy.

#### 1. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n

Art. 14na § 1 stanowi, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1. Z zastosowaniem art. 119a Ordynacji Podatkowej,
2. W związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3. Z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

#### 2. Art. 119a Ordynacji Podatkowej

Art. 119a Ordynacji Podatkowej wprowadza klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Klauzula ta pozwala organom podatkowym na pominięcie skutków podatkowych czynności, które zostały podjęte głównie w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, a nie mają innego uzasadnienia ekonomicznego. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w przypadku decyzji wydanych z zastosowaniem art. 119a ma na celu uniemożliwienie uzyskiwania interpretacji indywidualnych, które mogłyby legalizować takie czynności.

#### 3. Nadużycie prawa w podatku VAT

Art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) odnosi się do nadużycia prawa w kontekście VAT. Nadużycie prawa występuje, gdy podatnik podejmuje działania, które formalnie spełniają warunki przewidziane w przepisach prawa, ale ich głównym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej sprzecznej z celem tych przepisów. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w takim przypadku ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których podatnicy mogliby uzyskać interpretacje indywidualne legalizujące nadużycia prawa.

#### 4. Środki ograniczające umowne korzyści

Środki ograniczające umowne korzyści mają na celu zapobieganie wykorzystywaniu umów międzynarodowych w sposób sprzeczny z ich celem, np. w celu unikania podwójnego opodatkowania. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w przypadku decyzji wydanych z zastosowaniem tych środków ma na celu uniemożliwienie uzyskiwania interpretacji indywidualnych, które mogłyby prowadzić do nieuzasadnionych korzyści podatkowych.

#### 5. Utrwalona praktyka interpretacyjna, interpretacje ogólne i objaśnienia podatkowe

Art. 14na § 2 stanowi, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się również, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Oznacza to, że nawet jeśli podatnik działał zgodnie z interpretacjami wydanymi przez organy podatkowe, to w przypadku stwierdzenia nadużycia prawa lub zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, nie będzie mógł powoływać się na te interpretacje w celu uniknięcia odpowiedzialności podatkowej.

### Podsumowanie

Art. 14na Ordynacji Podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w możliwości uzyskiwania interpretacji indywidualnych w przypadkach, gdy istnieje podejrzenie nadużycia prawa lub unikania opodatkowania. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że interpretacje indywidualne nie będą wykorzystywane do legalizowania działań sprzecznych z intencją ustawodawcy oraz zapobieganie uzyskiwaniu nieuzasadnionych korzyści podatkowych.

**1. Wprowadzenie**

Art. 165c Ordynacji podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w zakresie wszczynania postępowań podatkowych w przypadku powtórnej kontroli podatkowej. Przepis ten ma na celu ochronę podatników przed nadmiernym obciążeniem wynikającym z wielokrotnych kontroli dotyczących tych samych okresów rozliczeniowych i tych samych kwestii podatkowych, w szczególności w zakresie stosowania stawek podatku od towarów i usług (VAT).

**2. Zakres zastosowania przepisu**

Przepis ten dotyczy sytuacji, w której w wyniku powtórnej kontroli podatkowej ujawniono nieprawidłowości dotyczące stosowania stawek VAT innych niż stawka podstawowa, które nie zostały ujawnione podczas poprzedniej kontroli. W takim przypadku, co do zasady, nie wszczyna się postępowania podatkowego.

**3. Wyjątki od zasady**

Art. 165c przewiduje kilka istotnych wyjątków, w których mimo ujawnienia nieprawidłowości w powtórnej kontroli, postępowanie podatkowe może zostać wszczęte. Są to sytuacje, gdy:

1. **Dowody okazały się fałszywe** - jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe.
2. **Protokół kontroli sporządzono w wyniku przestępstwa** - jeżeli protokół kontroli został sporządzony w wyniku przestępstwa.
3. **Nowe okoliczności faktyczne lub dowody** - jeżeli po sporządzeniu protokołu kontroli z poprzedniej kontroli wyszły na jaw nowe istotne okoliczności faktyczne lub dowody, w tym wskazujące na nadużycie prawa.
4. **Zmiana decyzji lub orzeczenia sądu** - jeżeli ustalenia wynikające z decyzji lub orzeczenia sądu, które były uwzględnione w protokole kontroli, zostały uchylone, zmienione, wygaszone lub stwierdzono ich nieważność.
5. **Publikacja interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych** - jeżeli przed poprzednią kontrolą została opublikowana interpretacja ogólna lub zamieszczone objaśnienia podatkowe dotyczące stosowania właściwej stawki VAT.

**4. Protokół z powtórnej kontroli**

W przypadku, gdy nie wszczyna się postępowania podatkowego zgodnie z § 1, protokół z powtórnej kontroli musi zawierać szczegółowy opis ustaleń dokonanych podczas poprzedniej kontroli oraz ocenę prawną sprawy dokonaną w trakcie powtórnej kontroli. Ma to na celu zapewnienie przejrzystości i jasności w dokumentacji kontrolnej.

**5. Stosowanie przepisu do innych okresów rozliczeniowych**

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do innych okresów rozliczeniowych niż okres objęty powtórną kontrolą, jednak nie dłużej niż do dnia opublikowania interpretacji ogólnej lub zamieszczenia objaśnień podatkowych. Oznacza to, że jeżeli nowe interpretacje lub objaśnienia podatkowe zmieniają ocenę prawną sprawy, przepis ten nie będzie miał zastosowania do okresów rozliczeniowych następujących po ich publikacji.

**6. Wyłączenie przepisu dla kolejnych okresów rozliczeniowych**

Przepis § 1 nie stosuje się do okresów rozliczeniowych następujących po okresie, w którym w ramach powtórnej kontroli stwierdzono, że poprzednie ustalenie prawidłowości stosowania stawki VAT było nieprawidłowe. Oznacza to, że jeżeli w powtórnej kontroli wykazano błędy w stosowaniu stawki VAT, przepis ten nie chroni podatnika przed wszczęciem postępowania podatkowego w kolejnych okresach rozliczeniowych.

**7. Podsumowanie**

Art. 165c Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizmy mające na celu ochronę podatników przed nadmiernym obciążeniem wynikającym z wielokrotnych kontroli podatkowych dotyczących tych samych kwestii. Jednocześnie przepis ten zawiera szereg wyjątków, które umożliwiają organom podatkowym wszczęcie postępowania w określonych sytuacjach, co ma na celu zapewnienie prawidłowego i sprawiedliwego stosowania przepisów podatkowych.

#### 1. Okres obowiązywania porozumienia inwestycyjnego

Art. 20zx Ordynacji podatkowej wprowadza regulację dotyczącą porozumień inwestycyjnych, które mogą być zawierane pomiędzy inwestorem a organem podatkowym. Kluczowym elementem tego przepisu jest określenie maksymalnego okresu obowiązywania takiego porozumienia, który nie może przekraczać 5 lat podatkowych. Ograniczenie to ma na celu zapewnienie stabilności i przewidywalności warunków inwestycyjnych, jednocześnie umożliwiając organom podatkowym okresową weryfikację zgodności porozumienia z aktualnymi przepisami prawa podatkowego.

#### 2. Język porozumienia

Przepis dopuszcza sporządzenie porozumienia inwestycyjnego w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. Jest to istotne z punktu widzenia inwestorów zagranicznych, którzy mogą nie być biegli w języku polskim. Jednakże, w przypadku jakichkolwiek rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi, decydujący jest tekst polski. Taka regulacja ma na celu zapewnienie jednoznaczności i spójności interpretacji porozumienia w kontekście polskiego systemu prawnego.

#### 3. Wiążący charakter porozumienia

Porozumienie inwestycyjne wiąże zarówno inwestora, jak i organ właściwy w sprawie porozumienia oraz organy podatkowe za okresy rozliczeniowe objęte porozumieniem. Oznacza to, że warunki uzgodnione w porozumieniu są obowiązujące dla wszystkich stron przez cały okres jego trwania. Taka konstrukcja zapewnia stabilność i przewidywalność warunków podatkowych dla inwestora, co jest kluczowe dla planowania długoterminowych inwestycji.

#### 4. Wyjątek dotyczący nadużycia prawa

Przepis wprowadza istotny wyjątek dotyczący sytuacji, w której przedmiot porozumienia inwestycyjnego stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W takim przypadku przepisu § 3 nie stosuje się. Oznacza to, że w sytuacjach, gdzie doszło do nadużycia prawa, porozumienie inwestycyjne nie będzie wiążące, co ma na celu zapobieganie wykorzystywaniu porozumień inwestycyjnych do unikania opodatkowania.

#### 5. Podsumowanie

Art. 20zx Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm porozumień inwestycyjnych, który ma na celu zapewnienie stabilnych i przewidywalnych warunków podatkowych dla inwestorów. Jednocześnie przepis ten zawiera mechanizmy zabezpieczające przed nadużyciami, co jest kluczowe dla ochrony interesów fiskalnych państwa. Sporządzenie porozumienia w dwóch wersjach językowych oraz określenie maksymalnego okresu jego obowiązywania to rozwiązania, które mają na celu ułatwienie inwestycji zagranicznych oraz zapewnienie zgodności z polskim systemem prawnym.

Art. 240 Ordynacji Podatkowej reguluje przesłanki wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że decyzje podatkowe są sprawiedliwe i zgodne z prawem, nawet po ich ostatecznym wydaniu. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który umożliwia ponowne rozpatrzenie sprawy w określonych sytuacjach.

#### Przesłanki wznowienia postępowania

1. **Decyzja wydana w wyniku przestępstwa**:
   - Jeżeli decyzja podatkowa została wydana w wyniku przestępstwa, postępowanie może zostać wznowione. Przestępstwo może dotyczyć zarówno działań organu podatkowego, jak i strony postępowania.

2. **Decyzja wydana przez pracownika lub organ podatkowy podlegający wyłączeniu**:
   - Jeżeli decyzja została wydana przez osobę, która powinna być wyłączona z postępowania zgodnie z art. 130-132 Ordynacji Podatkowej, postępowanie może być wznowione. Wyłączenie może dotyczyć sytuacji konfliktu interesów lub innych okoliczności wpływających na bezstronność.

3. **Strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu**:
   - Jeżeli strona nie mogła brać udziału w postępowaniu z przyczyn od niej niezależnych, ma prawo do wznowienia postępowania. Może to dotyczyć np. sytuacji, gdy strona nie została prawidłowo zawiadomiona o toczącym się postępowaniu.

4. **Nowe okoliczności faktyczne lub dowody**:
   - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy po wydaniu decyzji wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub dowody, które istniały w dniu wydania decyzji, ale były nieznane organowi podatkowemu. Dotyczy to również sytuacji, gdy nowe dowody wskazują na unikanie opodatkowania lub nadużycie prawa.

5. **Brak wymaganego stanowiska innego organu**:
   - Jeżeli decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, postępowanie może być wznowione.

6. **Zmiana lub uchylenie decyzji podstawowej**:
   - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które następnie zostały uchylone, zmienione, wygaszone lub stwierdzono ich nieważność.

7. **Niezgodność z Konstytucją lub umową międzynarodową**:
   - Jeżeli decyzja została wydana na podstawie przepisu, który został uznany za niezgodny z Konstytucją RP, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową przez Trybunał Konstytucyjny, postępowanie może być wznowione.

8. **Wpływ umowy międzynarodowej**:
   - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy ratyfikowana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inna ratyfikowana umowa międzynarodowa ma wpływ na treść wydanej decyzji.

9. **Rozstrzygnięcie w procedurze rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania**:
   - Jeżeli rozstrzygnięcie zapadłe w toku procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania ma wpływ na treść wydanej decyzji, postępowanie może być wznowione.

10. **Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej**:
    - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy orzeczenie TSUE ma wpływ na treść wydanej decyzji.

11. **Uprawnienia określone w art. 119j § 1**:
    - Jeżeli uprawnienia określone w art. 119j § 1 mają wpływ na treść decyzji, postępowanie może być wznowione.

#### Sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa

Jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne w celu ochrony interesu publicznego, postępowanie może być wznowione również przed wydaniem przez sąd orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa. Ponadto, wznowienie postępowania jest możliwe także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.

### Podsumowanie

Art. 240 Ordynacji Podatkowej stanowi istotny mechanizm ochrony praw podatników oraz zapewnienia zgodności decyzji podatkowych z prawem. Przesłanki wznowienia postępowania są szczegółowo określone, co ma na celu zapewnienie, że wznowienie jest stosowane jedynie w uzasadnionych przypadkach. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który ma na celu naprawienie błędów i zapewnienie sprawiedliwości w postępowaniach podatkowych.

Nadużycie prawa

Nadużycie prawa - definicja

Nadużycie prawa w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Kodeks spółek handlowych (ksh)1 przepis

o podatku od towarów i usług1 przepis

Ordynacja podatkowa5 przepisów