Nabyte wierzytelności banku hipotecznego

„Nabyte wierzytelności banku hipotecznego” to określona kategoria wierzytelności, które bank hipoteczny pozyskał od innych banków, aby wykorzystać je w związku z emisją listów zastawnych. Chodzi więc nie o wierzytelności powstałe bezpośrednio wskutek kredytów udzielonych przez sam bank hipoteczny, lecz o prawa wynikające z kredytów udzielonych wcześniej przez inne banki, a następnie nabyte przez bank hipoteczny.

Pojęcie obejmuje kilka łącznie występujących elementów:

• wierzytelność musi wynikać z udzielonego kredytu,
• kredytu powinien udzielić inny bank,
• wierzytelność musi zostać nabyta przez bank hipoteczny,
• nabycie powinno nastąpić w celu emisji listów zastawnych.

Oznacza to, że dla zakwalifikowania danego prawa jako nabytej wierzytelności banku hipotecznego nie wystarcza samo jego przejęcie przez bank hipoteczny. Istotne jest również źródło wierzytelności, czyli kredyt udzielony przez inny bank, oraz cel nabycia związany z emisją listów zastawnych. Jeżeli którykolwiek z tych elementów nie występuje, dana wierzytelność nie mieści się w tym ustawowym pojęciu.

W praktyce nabycie takich wierzytelności polega na przejęciu przez bank hipoteczny praw związanych ze spłatą kredytów udzielonych przez inne banki. Dzięki temu bank hipoteczny może wykorzystywać określony zbiór wierzytelności w ramach mechanizmu służącego emisji listów zastawnych. Znaczenie praktyczne ma zatem zarówno pochodzenie wierzytelności, jak i gospodarczy cel transakcji. Nie każda wierzytelność nabyta przez bank hipoteczny będzie objęta tą definicją, lecz tylko taka, która spełnia wskazane warunki jednocześnie.

Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Służy tam wyznaczeniu zakresu wierzytelności rozumianych jako nabyte przez bank hipoteczny dla potrzeb emisji listów zastawnych, a tym samym ułatwia prawidłowe stosowanie przepisów, w których taka kategoria może mieć znaczenie.