Nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego

„Nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego” to uzyskanie tytułu własności do lokalu przeznaczonego na cele mieszkalne. W rozumieniu ustawy „o pomocy państwa w oszczędzaniu na cele mieszkaniowe” pojęcie to obejmuje nie tylko nabycie własności w typowy sposób, lecz także szczególny przypadek, w którym własność lokalu zostaje uzyskana w następstwie realizacji umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności.

Istotne są zatem trzy elementy:

• przedmiotem nabycia jest lokal mieszkalny;
• rezultatem jest uzyskanie prawa własności tego lokalu;
• nabycie następuje w związku z wykonaniem umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, o której mowa w art. 19k ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.

Oznacza to, że dla celów tej ustawy znaczenie ma nie tylko sposób, w jaki własność została uzyskana, ale przede wszystkim końcowy skutek prawny, czyli nabycie własności lokalu. Początkowo podstawą korzystania z lokalu jest wskazana umowa najmu, jednak jej realizacja może doprowadzić do uzyskania prawa własności. Ustawa nakazuje traktować taki przypadek jako nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego.

Definicja służy ujednoliceniu sposobu rozumienia tego pojęcia w przepisach o pomocy państwa w oszczędzaniu na cele mieszkaniowe. Ma więc znaczenie przy ustalaniu, czy dana sytuacja mieści się w zakresie zdarzeń objętych ustawą. W praktyce osoba, która uzyskuje własność lokalu w wyniku realizacji umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, może być uwzględniana przy stosowaniu przepisów posługujących się pojęciem nabycia prawa własności lokalu mieszkalnego. Definicja nie tworzy odrębnego rodzaju własności, lecz wyjaśnia, że określony sposób dojścia do własności również jest objęty tym pojęciem.