Przepis określa sposób oznaczania izb morskich za pomocą pieczęci. Przyznaje izbom morskim prawo używania pieczęci okrągłej, a więc wskazuje zarówno na jej charakter, jak i podstawowy kształt. W centralnej części pieczęci powinien znajdować się wizerunek godła Rzeczypospolitej Polskiej. Element ten stanowi obowiązkową część wzoru określonego w przepisie.

Drugim wymaganym elementem jest napis umieszczony w otoku pieczęci. Napis ten musi zawierać **nazwę izby** oraz **nazwę sądu, przy którym izba działa**. Przepis wiąże zatem wygląd pieczęci nie tylko z samą izbą morską, lecz także z sądem, przy którym została ona ustanowiona. Dzięki temu oznaczenie wskazuje oba podmioty objęte treścią napisu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ujednoliceniu podstawowych cech pieczęci używanej przez izby morskie. Z przepisu wynika, że pieczęć powinna jednocześnie zawierać godło państwowe oraz informacje identyfikujące konkretną izbę i właściwy dla niej sąd. Użycie pieczęci ma charakter uprawnienia izby, ponieważ przepis stanowi, że izby „mają prawo” jej używania. Wskazany przepis nie opisuje innych rodzajów oznaczeń ani dodatkowych elementów pieczęci, koncentrując się na jej formie, umiejscowieniu godła i treści napisu w otoku.

o izbach morskich.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1961/320/text/U/D19610320Lj.pdf

Przepis określa zasady nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych w postępowaniach prowadzonych przed izbami morskimi. Rozdziela również kompetencje między organy właściwe dla poszczególnych izb. Za działalność Izby Morskiej w Gdańsku i Izby Morskiej w Szczecinie odpowiada Przewodniczący Odwoławczej Izby Morskiej, natomiast nadzór nad działalnością Odwoławczej Izby Morskiej sprawuje Prezes Sądu Okręgowego w Gdańsku.

W ramach nadzoru organy te rozpatrują skargi dotyczące przetwarzania danych osobowych, upowszechniają wśród administratorów danych i podmiotów przetwarzających wiedzę o obowiązkach wynikających z rozporządzenia 2016/679 oraz współpracują z innymi organami nadzorującymi przetwarzanie danych w postępowaniach sądowych i z organami nadzorczymi. Współpraca może obejmować wymianę informacji i wzajemną pomoc, aby zapewnić spójne stosowanie tego rozporządzenia.

Przepis przyznaje organom nadzoru konkretne uprawnienia kontrolne i informacyjne. Mogą one żądać dostarczenia potrzebnych informacji, uzyskiwać dostęp do danych, informacji, pomieszczeń, sprzętu i środków służących do przetwarzania danych, a także zawiadamiać o podejrzeniu naruszenia przepisów. Mogą również wydawać ostrzeżenia, udzielać upomnień oraz wzywać do dostosowania przetwarzania danych do wymogów rozporządzenia 2016/679.

Do przyjmowania i rozpatrywania skarg związanych z przetwarzaniem danych przez izby morskie stosuje się odpowiednio przepisy działu I rozdziału 5a ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Regulacja tworzy więc podział odpowiedzialności, określa zakres działań nadzorczych i wskazuje tryb obsługi skarg.

Przepis określa zakres i sposób prowadzenia dochodzenia dotyczącego wypadku morskiego. Dochodzenie służy utrwaleniu śladów i dowodów, wstępnemu wyjaśnieniu przebiegu, przyczyn i okoliczności wypadku, a także ustaleniu osób zainteresowanych oraz świadków. Ma ono przygotować podstawy do przeprowadzenia rozprawy.

Osoba wezwana jako świadek ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania, z zastrzeżeniem art. 20. Na żądanie izby morskiej należy również wydać rzeczy mogące być dowodem. W sytuacjach niecierpiących zwłoki takie żądanie może zgłosić także inspektor dochodzeniowy lub kapitanat, beziehungsweise bosmanat portu.

Szczególne obowiązki spoczywają na armatorze i kapitanie statku. Na wezwanie prowadzącego dochodzenie mają oni udzielić informacji między innymi o statku, załodze, jego pobycie, terminach zawinięcia do polskiego portu oraz wysokości szkody. Powinni także przedłożyć mapy morskie, dzienniki i inne dokumenty lub dane elektroniczne potrzebne do wyjaśnienia wypadku.

**Izba morska** może badać miejsce wypadku, statek, jego szczątki i zawartość, sporządzać spisy oraz czasowo przejmować rzeczy wymagające zbadania. Ma również dostęp do rejestratorów pokładowych, innych zapisów, wyników badań prowadzonych przez inne podmioty oraz dokumentacji użytkownika statku i producenta. Uprawnienia te obejmują także wstęp do wszystkich części portu. Prowadzący dochodzenie może korzystać z tych uprawnień, przesłuchiwać świadków i zapoznawać się z zeznaniami z innych postępowań. Przepis zastrzega, że wskazane regulacje nie naruszają przepisów ustawy o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich.

Przepis ustanawia szczególną procedurę dopuszczenia na statek wyposażenia morskiego, które nie spełnia obowiązujących wymagań, jeżeli przemawia za tym zastosowanie nowych technologii. Decyzję w tej sprawie może wydać właściwy dyrektor urzędu morskiego, ale tylko w wyjątkowych okolicznościach i na wniosek armatora.

Warunkiem wydania pozwolenia jest potwierdzenie, w szczególności po przeprowadzeniu prób, że wyposażenie jest co najmniej tak samo skuteczne jak wyposażenie spełniające wymagania. Nie może ono także stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa życia, żeglugi ani środowiska. Oznacza to, że odstępstwo od wymagań wymaga oceny zarówno skuteczności wyposażenia, jak i jego wpływu na bezpieczeństwo.

Pozwolenie ma formę decyzji, określa ograniczenia i warunki stosowania wyposażenia oraz musi być przechowywane na statku. Przy jego wydawaniu należy zapewnić jednakowe traktowanie wyposażenia wyprodukowanego w różnych krajach. Jeżeli pozwolenie dotyczy wyposażenia radiokomunikacyjnego, nie może naruszać zasad wykorzystywania częstotliwości radiowych określonych w Prawie komunikacji elektronicznej.

Przepis przewiduje również obowiązki informacyjne. Dyrektor urzędu morskiego niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o wydaniu pozwolenia, a minister przekazuje informację Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej. Informacja obejmuje także sprawozdania z prób, ocen i procedur oceny zgodności.

Pozwolenie może zostać cofnięte decyzją dyrektora, po wezwaniu Komisji Europejskiej, w terminie określonym w tym wezwaniu, albo po stwierdzeniu, że nie są spełnione warunki wskazane w ust. 1.

o wyposażeniu morskim

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/32/text/U/D20170032Lj.pdf

Morskie prawo

Morskie prawo w przepisach

o izbach morskich.3 przepisy

o wyposażeniu morskim1 przepis