Moce produkcyjne, naprawcze lub usługowe

„Moce produkcyjne, naprawcze lub usługowe” to, w rozumieniu ustawy „Obrona Ojczyzny”, zasoby przedsiębiorcy, które mogą być wykorzystywane do wykonywania zadań związanych z obronnością państwa. Chodzi o połączenie dwóch elementów: odpowiednich składników majątkowych lub organizacyjnych oraz ich przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej, która jest potrzebna do zabezpieczenia potrzeb Sił Zbrojnych.

Zakres tego pojęcia obejmuje zarówno elementy materialne, jak i niematerialne. Do pierwszej grupy można zaliczyć to, co ma fizyczną postać i może służyć działalności przedsiębiorcy, natomiast elementy niematerialne odnoszą się do zasobów, możliwości lub rozwiązań niewystępujących w postaci rzeczy. Sama obecność takich składników nie wystarcza jednak do uznania ich za moce w rozumieniu ustawy. Muszą one być przeznaczone do wykorzystania przez przedsiębiorcę w ramach jego działalności oraz niezbędne do realizacji zadań na rzecz obronności państwa.

Istotne jest więc funkcjonalne powiązanie zasobów przedsiębiorcy z zabezpieczeniem potrzeb Sił Zbrojnych. Pojęcie może dotyczyć możliwości wytwarzania, wykonywania napraw albo świadczenia usług, ale definicja nie ogranicza go wyłącznie do określonego rodzaju działalności. Decydujące znaczenie ma to, czy dane składniki pozwalają przedsiębiorcy wykonywać zadania istotne dla obronności i czy są do tych zadań potrzebne.

W ustawie pojęcie służy do określenia potencjału przedsiębiorców, który może mieć znaczenie dla funkcjonowania systemu obronnego państwa. Ułatwia odróżnienie zwykłych zasobów związanych z działalnością gospodarczą od tych, które są związane z realizacją zadań na rzecz Sił Zbrojnych. W praktyce pozwala również oceniać, jakie możliwości przedsiębiorcy mogą być wykorzystywane do zapewnienia odpowiedniego zaplecza produkcyjnego, naprawczego lub usługowego. Definicja ustawowa znajduje się w art. 2 ustawy „Obrona Ojczyzny”.