Mniejszości

Hasło „mniejszości” oznacza w tej ustawie kategorię prawną obejmującą mniejszości narodowe i etniczne wskazane w art. 2. Nie jest to więc samodzielne, ogólne określenie wszystkich grup mniejszościowych występujących w społeczeństwie, lecz skrót odwołujący się do zakresu podmiotowego określonego w innym przepisie tej samej ustawy.

Znaczenie tego hasła należy odczytywać łącznie z art. 2. To właśnie ten przepis wyznacza, jakie grupy są uznawane za mniejszości narodowe lub etniczne na potrzeby ustawy oraz jakie przesłanki decydują o objęciu ich ustawową ochroną. Art. 3 nie tworzy zatem odrębnej definicji każdej z tych kategorii, lecz porządkuje terminologię i wskazuje, że użyte w dalszych przepisach słowo „mniejszości” odnosi się do grup opisanych w art. 2.

W praktyce pojęcie to:

• określa krąg podmiotów, do których mogą odnosić się prawa, gwarancje i mechanizmy ochrony przewidziane w ustawie „Mniejszości narodowe i etniczne oraz język regionalny”;
• pozwala posługiwać się jednym terminem zamiast każdorazowego wymieniania obu rodzajów mniejszości;
• wyznacza zakres stosowania przepisów, w których ustawodawca odwołuje się do „mniejszości” bez osobnego wskazywania mniejszości narodowych i etnicznych.

Jest to więc pojęcie odsyłające, którego pełne znaczenie wynika z zestawienia art. 3 z art. 2. Przy interpretacji konkretnego przepisu nie wystarczy potoczne rozumienie słowa „mniejszości”. Należy sprawdzić, czy dana grupa mieści się w ustawowym zakresie określonym w art. 2. Takie rozwiązanie zapewnia spójność ustawy i pozwala jednoznacznie ustalić, do kogo kierowane są jej regulacje. Termin ma charakter zbiorczy i obejmuje zarówno mniejszości narodowe, jak i etniczne, ale nie rozszerza tego zakresu na inne grupy tylko dlatego, że w języku ogólnym mogą być określane jako mniejszości.