Przepis nakłada na ministra właściwego do spraw zagranicznych obowiązek przekazania Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych informacji o utworzeniu Rejestru. Czynność ta musi zostać wykonana w ciągu dwóch miesięcy. Termin ten zaczyna biec od dnia wejścia w życie ustawy. Regulacja wskazuje więc osobę odpowiedzialną, adresata informacji, jej przedmiot oraz maksymalny czas na wykonanie obowiązku.

o działalności kosmicznej

Minister właściwy do spraw zagranicznych sprawuje nadzór nad ugrupowaniami, których siedziba statutowa znajduje się w Polsce. Jego kompetencja obejmuje także udział w ugrupowaniach z siedzibą poza Polską, ale tylko w zakresie dotyczącym ich członków działających na podstawie prawa polskiego. Przepis określa więc zarówno organ nadzoru, jak i sytuacje, w których ten nadzór ma zastosowanie.

o europejskim ugrupowaniu współpracy terytorialnej

Przepis ustanawia specjalny rejestr dotyczący europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej. Za jego prowadzenie odpowiada minister właściwy do spraw zagranicznych. Rejestr ma formę elektroniczną, więc informacje są gromadzone i udostępniane w systemie elektronicznym. Jest także jawny, co oznacza, że przepis nie ogranicza dostępu do zawartych w nim danych.

Przepis wskazuje, że za oficjalne przekazanie informacji odpowiada minister właściwy do spraw zagranicznych. Informacja trafia do dwóch adresatów: Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Sekretarza Generalnego Rady Europy. Zawiadomienie jest wymagane zarówno wtedy, gdy stan wyjątkowy zostaje wprowadzony, jak i wtedy, gdy zostaje zniesiony. Obejmuje więc oba momenty jego obowiązywania.

o stanie wyjątkowym

Przepis określa, kto udziela upoważnienia do podpisania umowy międzynarodowej, jeśli takie upoważnienie jest potrzebne. Pełnomocnictwo udziela Prezes Rady Ministrów, ale następuje to na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych. Oznacza to, że minister występuje o udzielenie pełnomocnictwa, a premier podejmuje decyzję o jego udzieleniu. Regulacja nie wskazuje, komu konkretnie pełnomocnictwo ma zostać udzielone.

o umowach międzynarodowych

Przepis wskazuje, że to minister właściwy do spraw zagranicznych prowadzi sprawy związane z umowami międzynarodowymi. Dotyczy to zarówno ich zawierania, jak i formalnego związania nimi Rzeczypospolitej Polskiej. Minister zajmuje się także kwestiami obowiązywania takich umów oraz ich wypowiadania, czyli kończenia związania nimi. Zasada ta obowiązuje jednak tylko w zakresie, w którym inne przepisy ustawy nie przewidują odmiennych rozwiązań.

Przepis określa, kto udziela upoważnienia, gdy do negocjowania umowy międzynarodowej oraz przyjęcia jej tekstu potrzebne jest pełnomocnictwo. W takiej sytuacji minister właściwy do spraw zagranicznych udziela go na wniosek organu, który odpowiada za prowadzenie negocjacji. Oznacza to, że organ negocjujący nie udziela pełnomocnictwa samodzielnie, lecz zwraca się o nie do właściwego ministra.

Rada ma prawo zabierać stanowisko w każdej sprawie, która dotyczy Instytutu. Swoje stanowisko może przekazać zarówno ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, jak i Dyrektorowi Instytutu. Przepis nie ogranicza tego uprawnienia do określonego rodzaju spraw ani nie wskazuje szczególnej formy wypowiedzi. O tym, czy Rada skorzysta z tej możliwości, decyduje sama.

Minister właściwy do spraw zagranicznych

Minister właściwy do spraw zagranicznych w przepisach

o działalności kosmicznej1 przepis

o europejskim ugrupowaniu współpracy terytorialnej2 przepisy

o stanie wyjątkowym1 przepis

o umowach międzynarodowych3 przepisy

w sprawie nadania statutu Polskiemu Instytutowi Spraw Międzynarodowych1 przepis