Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 66 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (k.p.w.) reguluje kwestie dotyczące obowiązku składania zeznań i występowania w charakterze biegłego przez osoby pełniące określone funkcje publiczne oraz sposób komunikacji z tymi osobami w ramach postępowania.

#### 1. Zakres podmiotowy

Przepis ten odnosi się do osób wymienionych w art. 5 § 1 pkt 6 lit. a-e k.p.w., które obejmują:
- Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
- Marszałków Sejmu i Senatu,
- Prezesa Rady Ministrów,
- członków Rady Ministrów,
- Prezesa Najwyższej Izby Kontroli,
- Rzecznika Praw Obywatelskich,
- Prezesa Narodowego Banku Polskiego,
- posłów i senatorów.

#### 2. Zwolnienie z obowiązku składania zeznań

Osoby te nie są obowiązane do składania zeznań w charakterze świadka ani do występowania w charakterze biegłego. Jednakże, istnieje możliwość zwrócenia się do nich o wyrażenie zgody na złożenie zeznań lub wystąpienie w charakterze biegłego. W przypadku wyrażenia zgody, wezwania dla tych osób nie mogą zawierać zagrożenia zastosowania środków przymusu, a w razie niestawiennictwa lub odmowy złożenia zeznań, środki przymusu nie mogą być stosowane.

#### 3. Osoby pełniące funkcje urzędowe lub służbowe

Do osób wymienionych w art. 5 § 1 pkt 6 lit. f k.p.w., czyli osób pełniących funkcje urzędowe lub służbowe, przepisy § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli okoliczności, których zeznania lub opinie mają dotyczyć, związane są z wykonywaniem przez te osoby funkcji urzędowych lub służbowych.

#### 4. Stosowanie przepisów art. 5 § 2 i 3 k.p.w.

Do osób, o których mowa w § 1 i 2, przepisy art. 5 § 2 i 3 k.p.w. stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że osoby te mogą odmówić składania zeznań, jeżeli mogłoby to narazić je lub osoby im bliskie na odpowiedzialność karną, hańbę lub poważną szkodę majątkową.

#### 5. Komunikacja za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości

Organy prowadzące postępowanie porozumiewają się z osobami wymienionymi w § 1 i 2, w tym również przy doręczaniu pism procesowych, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości, a ten w razie potrzeby przez Ministra Spraw Zagranicznych.

#### 6. Stosowanie art. 613 § 2 Kodeksu postępowania karnego

Przepis art. 613 § 2 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) stosuje się odpowiednio. Art. 613 § 2 k.p.k. dotyczy sposobu doręczania pism procesowych osobom, które korzystają z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego.

### Podsumowanie

Art. 66 k.p.w. wprowadza szczególne zasady dotyczące składania zeznań i występowania w charakterze biegłego przez osoby pełniące wysokie funkcje publiczne. Przepis ten ma na celu ochronę tych osób przed obowiązkiem składania zeznań, z jednoczesnym umożliwieniem im dobrowolnego udziału w postępowaniu. Procedura komunikacji za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości oraz stosowanie przepisów k.p.k. dotyczących immunitetów dyplomatycznych zapewniają odpowiednią ochronę i respektowanie ich statusu.

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Art. 61 ustawy o gospodarce nieruchomościami reguluje kwestie związane z zbywaniem, użytkowaniem, dzierżawą oraz najmem nieruchomości Skarbu Państwa przez przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne oraz inne instytucje zrównane z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów. Przepis ten wprowadza mechanizmy mające na celu ułatwienie współpracy międzynarodowej oraz zapewnienie wzajemności w relacjach dyplomatycznych.

#### 1. Zasada wzajemności

Zgodnie z ust. 1, nieruchomości Skarbu Państwa mogą być zbywane lub oddawane w użytkowanie, dzierżawę lub najem przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz innym instytucjom zrównanym z nimi na zasadzie wzajemności. Oznacza to, że Polska może udostępniać nieruchomości tym podmiotom, pod warunkiem że państwa, które reprezentują, oferują podobne przywileje polskim przedstawicielstwom dyplomatycznym i konsularnym.

#### 2. Kompetencje Ministra Spraw Zagranicznych

Ust. 2 precyzuje, że umowy z podmiotami wymienionymi w ust. 1 zawiera minister właściwy do spraw zagranicznych. Minister ten ma również możliwość udzielenia bonifikaty, o której mowa w art. 68 ust. 1 pkt 11, co może obejmować obniżenie ceny sprzedaży lub czynszu.

#### 3. Obowiązki jednostek samorządu terytorialnego

Ust. 3 nakłada obowiązek na jednostki samorządu terytorialnego, aby wskazały i przeniosły własność nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, jeżeli jest ona niezbędna na cele określone w ust. 1. Umowę przeniesienia nieruchomości zawiera starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych.

#### 4. Nieruchomości poza terytorium RP

Ust. 3a i 3b dotyczą nieruchomości znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Minister właściwy do spraw zagranicznych wykonuje uprawnienia przysługujące Skarbowi Państwa w odniesieniu do tych nieruchomości, chyba że z odrębnych przepisów wynika właściwość innego organu. Minister może również ustanowić trwały zarząd tych nieruchomości w drodze decyzji.

#### 5. Wyłączenia i odpowiednie stosowanie przepisów

Ust. 3c i 3d wprowadzają wyłączenia oraz odpowiednie stosowanie przepisów innych rozdziałów ustawy. Do zbywania nieruchomości poza terytorium RP nie stosuje się przepisów rozdziału 4, natomiast przepisy rozdziału 5 stosuje się odpowiednio.

#### 6. Przepisy uzupełniające

Ust. 4 odsyła do przepisów art. 60 ust. 6 w sprawach nieuregulowanych w ust. 1-3, co zapewnia spójność i kompletność regulacji.

### Podsumowanie

Art. 61 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi kompleksową regulację dotyczącą zbywania i udostępniania nieruchomości Skarbu Państwa przedstawicielstwom dyplomatycznym i konsularnym oraz innym instytucjom międzynarodowym. Przepis ten uwzględnia zasady wzajemności, kompetencje ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz obowiązki jednostek samorządu terytorialnego, co ma na celu ułatwienie i uporządkowanie relacji międzynarodowych w zakresie nieruchomości.

Minister Spraw Zagranicznych

Minister Spraw Zagranicznych w przepisach