Militaryzacja

Militaryzacja, w rozumieniu ustawy „Obrona Ojczyzny”, jest rozwiązaniem organizacyjnym służącym wspieraniu organów państwa w wykonywaniu przypisanych im zadań obronnych. Nie oznacza wyłącznie samego przygotowania jednostki lub instytucji do działania w szczególnych warunkach. Jest szczególną formą realizacji zadań obronnych, która pozwala przełożyć założenia planów operacyjnych organów administracji rządowej na konkretne działania dotyczące organizacji oraz personelu.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• funkcja pomocnicza wobec organów państwa, które wykonują zadania obronne;
• powiązanie z przedsięwzięciami przewidzianymi w planach operacyjnych administracji rządowej;
• wymiar organizacyjny, obejmujący sposób działania i przygotowanie struktur;
• wymiar osobowy, dotyczący osób potrzebnych do wykonywania zadań.

Militaryzacja ma więc znaczenie praktyczne jako instrument porządkowania i uruchamiania określonych zdolności państwa. Jej zastosowanie wiąże się z tym, że realizacja zadań obronnych wymaga nie tylko wskazania obowiązków, lecz także odpowiedniego ukształtowania organizacji oraz zapewnienia ludzi zdolnych do ich wykonania. Pojęcie wyznacza zatem ramy, w których zadania obronne mogą być wykonywane w sposób zaplanowany i skoordynowany.

W przepisach wykonawczych i regulacjach dotyczących służby oraz organizacji jednostek militaryzacja ma znaczenie przy określaniu statusu osób pełniących służbę w zmilitaryzowanych jednostkach, w tym przy wydawaniu im kart tożsamości. Odnosi się również do zmian szczególnie ważnych zadań jednostki przewidzianej do militaryzacji oraz do ujmowania takich jednostek w ustawowym wykazie. Z pojęciem tym wiążą się także regulacje dotyczące służby policjantów w razie mobilizacji lub w czasie wojny. W każdym z tych zastosowań chodzi o praktyczne skutki organizacyjnego i osobowego przygotowania do wykonywania zadań obronnych, zgodnie z przyjętymi planami.