Mieszkaniowy zasób gminy

„Mieszkaniowy zasób gminy” to określona ustawowo kategoria lokali przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej. Pojęcie to nie obejmuje wszystkich nieruchomości należących do gminy, lecz lokale o funkcji mieszkaniowej, które pozostają w określonym związku własnościowym lub faktycznym z gminą albo z podmiotami przez nią wskazanymi.

Do tego zasobu zalicza się przede wszystkim lokale stanowiące własność gminy. W jego skład mogą wchodzić również lokale należące do jednoosobowych spółek gminnych, jeżeli gmina powierzyła takim spółkom wykonywanie swojego zadania własnego polegającego na zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej. Wyłączenie obejmuje społeczne inicjatywy mieszkaniowe, dlatego lokale należące do takich podmiotów nie są objęte tym pojęciem tylko z tego powodu, że pozostają związane z realizacją celów mieszkaniowych.

Definicja obejmuje także lokale pozostające w posiadaniu samoistnym gminy lub wskazanych spółek. Oznacza to sytuację, w której podmiot włada lokalem jak właściciel, nawet jeżeli nie przysługuje mu formalne prawo własności. Istotne jest więc nie tylko to, kto jest właścicielem lokalu, lecz również to, kto faktycznie nim włada w sposób odpowiadający wykonywaniu prawa własności.

Pojęcie, zdefiniowane w ustawie „Ochrona praw lokatorów, mieszkaniowy zasób gminy i zmiana Kodeksu cywilnego”, służy wyznaczeniu zakresu lokali, które gmina lub określone przez nią podmioty wykorzystują do realizacji publicznego zadania mieszkaniowego. Ma znaczenie przy ustalaniu, jakie lokale tworzą zasób pozostający w dyspozycji gminy oraz jakie mienie może być wykorzystywane w ramach wykonywania tego zadania. W praktyce pozwala odróżnić lokale należące do zasobu mieszkaniowego gminy od innych lokali komunalnych lub lokali związanych z działalnością podmiotów, które nie spełniają ustawowych przesłanek.