Miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli

Miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli to wyodrębniona część wód powierzchniowych, z której korzysta się w celu kąpieli, ale która nie ma statusu kąpieliska. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Prawo wodne” i służy do opisania szczególnej kategorii miejsc przeznaczonych do korzystania z wody.

Aby dane miejsce można było uznać za miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, muszą wystąpić łącznie następujące elementy:

• powinien to być fragment wód powierzchniowych, a więc część określonego obszaru wodnego, nie zaś dowolne miejsce związane z wodą;
• fragment ten musi być wydzielony, czyli wyraźnie wyodrębniony jako obszar, w którym odbywa się kąpiel;
• musi być oznakowany, tak aby można było rozpoznać jego przeznaczenie i granice;
• musi być wykorzystywany do kąpieli;
• nie może być kąpieliskiem, ponieważ ustawowa definicja wyraźnie odróżnia te dwa pojęcia.

Najważniejsze znaczenie ma więc połączenie sposobu korzystania z wody z formalnym wyodrębnieniem i oznakowaniem danego miejsca. Sam fakt, że ktoś kąpie się w określonej części wód powierzchniowych, nie wystarcza jeszcze do zakwalifikowania jej jako miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli. Konieczne jest również rozpoznawalne wydzielenie tego fragmentu oraz jego oznaczenie, a także odrębność od kąpieliska.

W praktyce pojęcie pozwala wskazać miejsce, które jest związane z kąpielą, lecz należy do innej kategorii niż kąpielisko. Ma to znaczenie przy odczytywaniu przepisów ustawy „Prawo wodne”, ponieważ umożliwia odróżnienie różnych rodzajów obszarów wodnych wykorzystywanych przez osoby kąpiące się. Definicja nie opisuje plaży, pomostu ani całego akwenu, lecz konkretny, wyodrębniony i oznakowany fragment wód powierzchniowych, któremu przypisano funkcję kąpielową, bez nadawania mu statusu kąpieliska.